Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bez ciebie

Patrycja
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Patrycja

Patrycja

Opublikowano
Opublikowano

 Brakuje mi weny
 Kartki zostawiam puste
 W głowie tylko cisza 
 Którą zagłusza jedynie bicie
 Mojego serca
 
 Pustka. Ta ogłuszająca pustka
 Przypomina mi o samotności 
 Która nie opuszcza mnie 
 Choćby na chwilę
  
 Gwiazdy nie są tak piękne
 Jak dawniej 
 Świeczki nie pachną tak
 Ładnie jak niegdyś 
 Łóżko nie jest tak ciepłe
 Jak wtedy gdy
 lezałeś w nim ty

Młoda

Młoda

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nostalgicznie się zrobiło. No cóż, każdego kiedyś dopadnie ta zaraza!

 

Pustka też może być cennym towarzyszem... gdy tylko odpowiednio się w nią wsłuchasz potrafi ofiarować wiele cennych rad :)

 

A co do samego wiersza... jak na debiut całkiem nieźle! Czekam na dalsze prace!

 

Pozdrowiona!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Złocone

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Claire   Śliczny! Tyle czułości w jednym obrazie. Ziemia, brzask, szept, aksamit - jakby ktoś ułożył wiersz z samych dotyków. :) 
    • jjzielezinski
      Dla Kazika S.

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Nata_Kruk Wysłałem już jakiś czas temu, ale -nie wiem- może jest zajęty, albo coś. Na razie zero odpowiedzi. Raczej zastanawia mnie to czy nie będzie na mnie zły, że taki wiersz o nim ułożyłem. Gdyby był to ten wiersz zniknie, bo moim zamiarem było złożenie mu hołdu za to co powiedział i o czym opowiedział u Red. Rymanowskiego, a nie robienie mu smutku, czy w jakikolwiek sposób żerowanie na jego tragedii. Za kasę tego nie robię, a gdyby chciał wykorzystać ten tekst to droga wolna. Co prawda miło by mi tylko było, gdyby gdzieś na okładce płyty wspomniał kto napisał tekst, ALE... gdyby miały być jakieś problemy z tego powodu to jak dla mnie może być i bez tego - ostatecznie to historia pana Kazika Staszewskiego, a nie moja. Ja wyraziłem jedynie swoją twórczą ekspresję i tyle. Dziekuję za komentarz i za to, że piosenka/wiersz/tekst się podoba. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • Poet Ka
      In giorno dopo giorno

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński udany wiersz scharakteryzuję w trzech słowach: malarski, intrygujący, emocjonalny
    • LessLove
      Dlaczego…

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Konrad Koper I nie bez racji. Do tej pory brak jednej Teorii wszystkiego, łączącej teorię grawitacji (A. A.) z teorią fizyki kwantowej. A dokładnie: tych teorii jest za wiele i nobliści nie chcą/ nie potrafią zgodzić się na jedną. Jeden Bóg ich pogodzi, kiedy do Niego przyjdą - ale pewnie i z Nim będą się chcieli sprzeczać. Wiadomo "autorytety" :-)
    • Nata_Kruk
      Myśli poszatkowane

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wieśku, mam nadzieję, że nie uniesiesz się fochem... :) ale tak sobie poczytałam. Ogólnie, ciekawie...   Raczej nie przypominało to ciszy, niemrawy szelest bezlistnego podłoża. Początek lata, zieleń na wszystkie strony, okruchami nadziei wznosi marzenia ku błękitom.   Zapomniane wracają echem przypomnienia: jedno się kończy, aby coś innego zaświtało. Z początku nieśmiało, delikatne jak dotyk rączki  niemowlęcia, a potem spadają, przypominając  ulęgałki w dojrzałym posmaku przemijalności.     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...