Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pochyleni

nad doczesnymi szczątkami

wpatrzeni

w kwiaty i w płomień zniczy

może nie do końca świadomi

że tam - gdzieś w górze

jest istota ludzkiego bytu - dusza

ona może już od dawna czeka

na to jesienne z tobą spotkanie

może to będzie pierwsza rozmowa

a może dokończenie ostatniej

może popłyną gorące łzy

i przyjdzie nagłe olśnienie

że Miłość jest Płomieniem -

Wiecznym Płomieniem

by po raz drugi się narodzić.

 

Janusz Józef Adamczyk

Opublikowano (edytowane)

A ja delikatnie bym zmienił:

 

"Ona może już od dawna czeka" 

- może od dawna już czeka

 

"na to jesienne z tobą spotkanie" 

na to jesienne spotkanie (nie pasuje mi ten przeskok z l. mnogiej do poj.)

 

 

Czyli tak:

 

pochyleni

nad doczesnymi szczątkami

wpatrzeni

w kwiaty i w płomień zniczy

może nie do końca świadomi

że tam - gdzieś w górze

jest istota ludzkiego bytu - dusza

może od dawna już czeka

na to jesienne spotkanie

może to będzie pierwsza rozmowa

a może dokończenie ostatniej

może popłyną gorące łzy

i przyjdzie nagłe olśnienie

że Miłość jest Płomieniem -

Wiecznym Płomieniem

by po raz drugi się narodzić.

 

Jest jeszcze trochę za dużo "może" ale to już łatwo zredukować (wszystkiego robić nie będę). 

 

Ogolnie dobry tekst. 

Edytowane przez light_2019 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Nieznajomy Niewidzialny Całym mym sercem dziękuję i pozdrawiam.

@evicca Naprawdę nie spodziewałem się tak pięknej reakcji. Bardzo dziękuję i całym sercem pozdrawiam.

@jan_komułzykant Jestem bardzo mile zaskoczony. Pozdrawiam serdecznie.

@light_2019 Bardzo ciekawy pomysł, nie ukrywam, że rozważałem takie "rozwiązanie", ale zrezygnowałem. Podziwiam wyczucie subtelności, miło jest wiedzieć, że są Ludzie z takim wyczuciem. Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zapraszam na chwilę z muzyką:     gdybyś dzisiaj do mnie przyszła w drzwi cichutko zapukała z ciała dusza by mi wyszła razem z sercem – dusza cała   gdybyś zadzwoniła – tak niespodzianie serca drżenie – – – chyba albo nerwów załamanie co za rogiem na mnie dyba   gdybyś napisała list krótki jak radosny byłbym – w niebie i nie piłbym dzisiaj wódki tylko, i tylko dla Ciebie   gdybym na ulicy Ciebie spotkał wśród ludzi – uśmiechniętą to jak diabła bym napotkał co czyha na duszę mą przeklętą   a gdybyśmy się już nigdy nie widzieli oczu swoich, ich błysku i smutku… cóż by ludzie powiedzieli nie dla ciebie ona ludku   i ja z nimi jestem w zgodzie bo choć serce ogniem płonie to w cierpienia płynę wodzie i z tęsknoty w żalu tonę
    • @hollow man ... a potem potem dźwiga ciężar bytu ...
    • Czarny kruk nadzieja to jałowe jakoś to będzie wyblakłe i zardzewiałe nawet nie nudne mistycznie wciąż trwa na co potrzebne dziwaczne są sny tworząc w umyśle tok absurdalnych myśli  magiczny seans trwa   a kruk w rzeczy samej szczególny to ptak 
    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...