Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

witam o to mój wiersz kto potrafi poprawić go 

 

{ co czuje } 
moje życie tak mogę to nazwać
zapisane w tych gwiazdach
bardzo trudne i zranione 
walczę z  życiem taką wojnę 
mych uczuć nie opisze nikt bądż tu zawsze w sercu mym 
spytasz pewnie co dziś czuje
a ja ci odpowiem 
pustkę czuje 
strach ból rozgoryczenie 
tak dziś czuje smutek i uzdrowienie 
kto pokocha mnie tak szczerze kto wyleczy mą duszę w niebie
pytania pytania i brak odpowiedzi nie dostałam 
moje zycie z puzzli  poukładam 
w całość bez  wahania 
czasem radość czasem smutek przytul mnie o to dziś proszę 
niech ta osoba mnie  do końca życia wspiera 
takie me marzenia w głowie zapisane na blogu odebrane i czytane 
pewnie powiesz co za brednie a ja ci powiem w przyjażń wierzę 
i tak się stanie me życie kochane wołanie 
by noc zapadła bym spokojnie w nocy spała 
by tych nerwów nigdy nie miała stresu zabieranego i w życiu  duzo złego
przez 22 lata tu  cierpiałam i może kogoś w mym życiu się doczekała
by mnie wspierała i o życie by oddała
takie słowa moje w pamięci zostawione
na tym kończę wiersz ponury lecz nie koniec 
wiersza mego 
czekam aż ktoś  pokocha wiersze z zycia mojego 

pozdrawiam i czekam na odpowiedzi  ps  Sandra Grzesiak 

Opublikowano

Raczej przypomina wpis do pamiętnika.

Jeden wers na dwa słowa, inny na całą stronę.

Brak stylistycznych środków poetyckich.

duszę, me marzenia, mym życiu, wiersza mego

- zamiast moją, moje, moim, mojego. Za wiele zaimków.

 

 

Wiele pracy przed Tobą, ale nie zrażaj się, dużo czytaj, najlepiej dobrej poezji i komentarzy. Słuchaj tych, którzy zwracają uwagę, mniej tych, którzy chwalą, życzę powodzenia :)

 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...