Czaszki (1)

[23.]

Czaszki

Nie piórem z kamienia

przebiegło przez podniebienia

Ulotny świst-dziecko ciśnienia

i płuca przebite wołają

tlenu i tlenem nie jestem

to kości snują marzenia.

 

Najciemniejszym węglem

czerń do bieli mojego odzienia

niesłyszalnym szeptem

co przebiega kości strapienia 

Hymn ci wystukuję!

 

To twoje wnętrze

zawsze przeciwne sercu

to głód twój dziecinny

gdy nic nie ma we wnętrzu.

 

I wrzucone ci meble

obdarte ze skóry osoby

są dziś tylko drewnem 

które kiedyś pragnęło pogody.

 

Wygładzić osobę i myśli

żeby zapełnić nicość

czy być jeszcze prawdziwym

gdy z głową kłóci się miłość?

 

Tańczy martwa tkanka

byliśmy ciszą.

Edytowane 8 Października 2019 przez Nieznajomy Niewidzialny (wyświetl historię edycji)

[23.]

Dziękuję @Dag za odwiedziny ;)

[Czarek Płatak]

Ciekawa treść.

Troszkę rymy -enia, -enia mi nie podchodzą, ale tam ;) 

[23.]

Dziękuję @Gaźnik @Czarek Płatak. Nie zauważyłem, że to tak rzuca się w oczy ;) Napisałem to na jednym z wykładów i chciałem nadać taki uroczysty klimat. Pozdrawiam ;) 

[Justyna Adamczewska]

Witaj NN. Twój wiersz przeraża. Szczególnie:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasy tu dla mnie ważne. Pozdr. J.A. 

[23.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bawię się czasami. Czasami piszę też odskocznie ;) Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O to ciekawe! 

 

Suuperowa odpowiedź. ;))