Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

smutne litery

iwonaroma
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawie. To pewnie o zniszczonych kartkach papieru - spalony, gdy poecie wiersz nie taki wyszedł?Boli poetę "porażka" oczywiście w Jego pojęciu, bo wiersza nikt inny nie przeczyta - poza Nim, po prostu wiersza nie ma dla odbiorców, tylko jest dla samego Autora. 

Smutne to, bo wiersz pewnie piękny był, albo można go było "poprawić", brak wiary w siebie - to widzę, Iwono. 

Może Peelka dostrzegła jednak sens,może łzy ugaszą płomień? To naprawdę ciekawy wiersz. J. 

iwonaroma

iwonaroma

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Ciekawie to Justyna zinterpretowalaś :) początkowo chciałam pisać ogólnie o poetach ale to byłoby nieprawdziwe, bo jednak zdarzają się wiersze wesołe (choć chyba rzadziej...) więc przeskoczyłam do pierwszej osoby. Ale łzy są rzeczywiście wyjściem,  jako gaszenie pożaru :),  trzeba tylko obficie sobie popłakać :) i a nuż jakiś sensowny kawałek tekstu da się jeszcze wygrzebać z popiołów ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      ***

      Przez violetta · Opublikowano

      @Somalija marzy mi się błyszczyk Guerlain, są teraz fajne na bazie miodu i olejku:) mam nową torebkę, uszyta z recyklingu z dwóch rodzajów skórek, nie waży nic i przeze mnie wymyślona, tak ona mnie cieszy:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • violetta
      mroźny ranek

      Przez violetta · Opublikowano

      Mam dwie sadzonki, będą truskaweczki, gdy pojawi się słońce, wyniosę je na trochę:) gdy opadają płatki, to je zbieram na herbatę:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • P.Mgieł
      Pustka

      Przez P.Mgieł · Opublikowano

      @wiedźma Już w pierwszych wersach pojawia się wyraźny motyw przewodni: pustka jako stan nie tylko emocjonalny, ale niemal materialny. Porównania („jak niebo przed deszczem”, „jak kurz na półce”) są trafne i komunikatywne — nie próbują być przesadnie wyszukane, lecz działają dzięki swojej codzienności. To dobry wybór stylistyczny, bo wzmacnia autentyczność przeżycia. Czwarta strofa dobrze rozwija metaforę przestrzeni — pustka jako coś, w czym można „utonąć” albo „rozłożyć ręce”. Podoba się tu ambiwalencja: zagrożenie i potencjalna wolność współistnieją bez rozstrzygnięcia. Końcowa część to wyraźna zmiana tonu: od biernego trwania do refleksji. Puenta („Może pustka to nie brak…”) wprowadza element nadziei, ale robi to ostrożnie, bez patosu. To bardzo spójne z całością — wiersz nie próbuje na siłę się „domknąć”, raczej pozostawia czytelnika w stanie otwartym.   Można rozważyć lekkie doprecyzowanie niektórych wersów (np. „a zaczynał ktoś”), jeśli zależy Ci bardziej na klarowności niż na wieloznaczności. Mocne 8/10  To dojrzały, świadomie napisany wiersz, który nie epatuje formą, lecz buduje nastrój i refleksję. Najlepiej działa tam, gdzie pozwala sobie na prostotę i ciszę — dokładnie tak, jak sugeruje jego temat.  
    • Poet Ka
      katedra ze szkła i koloru

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński - serdecznie dziękuję
    • Berenika97
      Akwarela

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Szarym śladem na wilgotnym szkle żegnam bez słowa kaprysy kwietnia. Niedokończony szkic w strugach deszczu spłynął.      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...