Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

W pewnym mieście , są dwa miasta

W jednym to zwykłe kwadratowe ..powiedzmy ulice

a  drugie-aby się nie zgubić-podzielono na dzielnice

 

 Drugie miasto

 kręci się 

ze  znaną "ladacznicą"

której pilnują dobre łobuzy i wojownicy

Na urok i czar :"ladacznicy"

łamie się głos , bledną rozbójnicy

 

Legnij sobie wędrowcze i odpoczywaj

a ja z tobą spocznę

bo to miasto odpoczynku

w rynku i nie tylko w rynku

Pokaże ci miasto

upiekę wam ciasteczka

i będziemy radośnie odpoczywać

 

Legnij sobie wędrowcze...

Z Marią Magdaleną,

która jak Szeherezada

będzie pleść swoje parole parole

do woli do woli

 

Z księżycem się zbratała

otulona srebrnym pyłkiem

do Aniołów odlatuje

z Twoją Gościu przesyłką

Aby w Raju wysłuchali

czego dusza pragnie.

 

 

 

PS: do drugiego miasta potrzebny jest paszport

Edytowane przez Maja Cyman (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Widzisz... technologia może jest dobra ale niemiłosiernie rozpędza ludzkie życie. Owa technologia pozwala wszystko mieć coraz szybciej przez co człowiek pracuje na coraz większych obrotach. Zastanawiam się... taką mamy technikę, rozwój cywilizacji, a wciąż musimy coraz bardziej biedz przez życie. Człowiek kiedyś za tym nie nadąży i wtedy będzie tragedia.

 

Moje serce życzy ludzkości zwolnienia tempa i zdetronizowania muzy dzisiejszych czasów, która niepodzielnie panuje nad ludzkim życiem - technologii. Niech będzie ksieżniczką, damą dworu ale nie królową. 

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli  by ją tak zdetronizować.......ale jak? Potrzebna jest mądra Królowa, która by to zatrzymała. Technologia wybiegła 40 lat do przodu , wiesz przecież, sprzedają nam starocie z magazynów a my się tym nakręcamy jakby to cud jakiś.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Technologia ma swoje dobre strony. Ratuje życie, pomaga niepełnosprawnym etc... Niestety zapędza ludzi w kierat swojego pośpiechu. No ale to już pisałem :-)

 

Powiem Ci, że bardzo dobrym ratunkiem jest poezja. Czytanie wierszy pomaga się uspokoić, wyciszyć... Czasami wręcz drażnią mnie różne, hałaśliwe głupoty z telewizji, bo nie mogę sobie w spokoju poczytać. No ale poezja na pewno nie jest panaceum dla każdego.

 

"Slow life" przede wszystkim :-)

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • „Wolna myśl”   Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa, gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać, jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.   Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie, gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony; bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie, trudniej ducha ocalić od mody i strony.   Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy, byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia. W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje, skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.   Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu, jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku; a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu, bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.   Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy, kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem. Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie, karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.   Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany, jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina: własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany, w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.   Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku, przyznać im rację słowem, którego oczekują, złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą — lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.   Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli. Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie; i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.   Można zmusić każdego człowieka do milczenia, do wyuczonych zdań i pustych deklaracji, ale nie da się przestawić jego myślenia ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Miód wspaniały antybiotyk  leczy a chorób nie zliczę lecz dawkuj go powoli a zdrowie ci dopisze   Na początku czerwca będę w Kamiannej gdzie kupuję wspaniały miód! Pozdrawiam
    • @Berenika97 Tten wiersz i klimat przypomina mi Witkacego, choćby 622 Upadki Bunga, gdzie u pani Akne tak to się działo. Opium, upadek, ratowanie namiętnością przed spleenem to taki motyw w tej i nie tylko tej książce. Jako fan Witkacego bardzo lubię takie uniwersalne odpryski w poezji. Oprócz tego moc i wysoka temperatura w tej dyscyplinie są wskazane, więc porzucenie delikatności i wejście tejże siły mocy, kiedy peelka staje się żarem rozpala też cały utwór, a i czytającego nie pozostawia obojętnym:). Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla Uczty i uczty. 
    • @Marek.zak1 Że co że Bochun wrócił do Heleny i odbił ją Skrzetuskiemu :)) Możliwe, możliwe... Stara miłość nie rdzewieje :) @obywatel Mogę i nad antyparadoksami się pozastanawiać, czemu nie, ale paradoksów jakby nieco więcej, dużo więcej, a przynajmniej ja widzę więcejj :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...