haiku

[Jack.M]

chłodny poranek
przygarbiona staruszka
usiadła w ciszy

[Bleblin]

człek, nawet, jeśli to jakaś staruszka, nie tu. Chyba, że ją do owej zaliczyć roślinności. No tak, czasem można. Pozostaje współczucie. Dla niej. A niech siedzi.

[Lefski]

to wcale nie prawda, że człowiek nie ma miejsca w haiku ! praojcowie haiku pisali o swoich uczuciach, o życiu, o śmierci bliskich, więc możemy i my. nie widzę powodu czego się tu czepiać

Lefski

[sionek]

Panie Lefski. Nie zauważył Pan, że czas na podsumowanie?
Nie ma tu miejsca na takie utwory jak:

1) utwór Basho o wronie na gałęzi ([u]5-10-5[/u])
2) utwór Basho o starym stawie ("stary staw" jest tak samo [u]stary[/u] jak "stare palto" Jacka M)
3) utwór Busona o grzebieniu zmarłej żony (domniemany samiec z gatunku [u]homo sapiens[/u]
nastąpił na niego w sypialni. No i ten "grzebień", "sypialnia" - to takie jakieś [u]miejskie[/u] ;-)

Jeżeli utwory te uważał Pan (podobnie jak setki milionów ludzi) za haiku,
to powinien się Pan chyba zreflektować.

Pozdrawiam,
Grzegorz

PS. Przepraszam, że nie wymieniłem tu tłumaczonych przez Pana utworów
o gderliwej żonie i księżycu, samotnym człowieku i musze, twarzy ojca w lustrze, itd.
ale chciałem, by mój komentarz był jasny nawet dla kogoś, kto przeczytał 5-10
najważniejszych haiku Mistrzów i nie miał czasu na więcej.

[Lefski]

jasne i oczywiste. zasady obowiązują w każdej dziedzinie ludzkiego życia i należy ich przestrzegać, jednakże kolorów białych jest ok. tysiąca (asumuję), czarnych pewnie ze dwieście, a wszystkich innych co najmniej dwadzieścia pieć i pół do kwadratu z każdego, zatem jestem za całkowitą tolerancją, naginaniem prawideł i rozszerzaniem granic. i stąd to moje powyższe bleblanie na temat (albo i nie na temat) bleblania.

i - jak zwykle zresztą - zaznaczam, że jest to moja całkowicie prywatna i osobista opinia, którą nikogo nie ranię, ale mam do niej pełne prawo

z uśmiechem - lefski