Na polanie

[Młoda]

Na polanie obok boru ptaki grają na emocjach

Przybliżając ludzkim duszom

Bólu śmiech, radości rozpacz

Trawa miło pieści dłonie ułożone w jej gęstwinie

Oplatając sobą czule

To co drugie z nich ominie

Promieniami tak rozpieszcza słońce w niebie zawieszone

Delikatnie muskające

Ciała szczelnie zaplecione

 

Wszechświat zamilkł pochylony nad polaną obok boru

Zadziwienie rozogniony

Fenomenem ludzkich losów

Przyglądając się nieśmiało dwóm kosmosom połączonym

Grawitacją uczuć spiętych

Tak przyziemnie rozłożonych

I zapragnął w tej godzinie wyrzec się wielkości wszelkiej

dla tych śpiewów wyjątkowych

zniżyć się by być człowiekiem

Edytowane 20 Maja 2019 przez Młoda (wyświetl historię edycji)

[wjola]

piękny wiersz :)

[Bogdan Brzozka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak wyżej, pozdrawiam

 

[Młoda]

@Wędrowiec.1984, @wjola, @Bogdan Brzozka

Bardzo dziękuję! Cieszę się że się podoba :)

Pozdrawiam!

[WarszawiAnka]

Lirycznie i romantycznie. :)

 

Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj   fakt  faktyczny wiersz miły.

                                                                                              Pozd. serdecznie.

[Młoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, taki był mój zamiar :)

 

@Gaźnik@WarszawiAnka dziękuję za wasze głosy :)

 

@Waldemar_Talar_Talar również pozdrawiam serdecznie!

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dobrze mi się Ciebie czyta.

 

Pozdrawiam

[Młoda]

@Andrzej_Wojnowski, dziękuję również pozdrawiając :)

[Klara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rozłożone, zawieszone, zaplecione - za dużo grzybków w barszczu:)

To co drugie z nich ominie* nie kumam

Chyba zadziwieniem*?

dwóm kosmosom, ale przyziemnie rozłożonym? dłonie też są rozłożone... Jakoś nasuwa mi się rozkład ciała:)

Moim zdaniem wiersz do dopracowania:)

[WarszawiAnka]

@Młoda , @Marcin Krzysica : Dziękuję. :)

[Młoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za opinię, ta krytyka na pewno będzie dla mnie pomocna przy tworzeniu następnych wierszy :)

 

To co drugie z nich ominie - drugie z kochanków :).

 

Ano racja, mały błąd się wkradł w "zapomnieniem", dziękuję! 

 

Tak przyziemnie rozłożonych. Na ziemii rozłożonych, w trawie :). Kosmos jest metaforą duszy ludzkiej. 

 

A mnie się taki niedopracowany ,jak to ujęłaś, podoba :).

 

Pozdrawiam serdecznie!

[Młoda]

Dziękuję za Twój głos, @Marcin Krzysica