Wróć do mojego snu

[Koziorowska]

Wróć do mojego snu

 

 

w obawie przed przeszłością

przyjmuję pozycję embrionalną

tak będzie szybciej

 

dla równowagi spoglądam

w serce modlę się

lecz już nie wiem

do kogo

 

pragnę zasnąć

pierwszy raz od lat

noc nie chce nadejść

 

żywimy się krwią poety

dźwigającego krzyż pióra

przestań marzyć odzywa się niebo

patrz pod nogi bo się potkniesz

 

wróć do mojego snu

tak dawno cię nie widziałam

 

goniąc śmierć boimy się

nie zdążymy

dałam się schwytać w sidła

zastawione przeze mnie

na marzenia

 

nadzieja

nie mogę przełknąć tego słowa

piecze w język pali w gardło

 

pożyczysz krztynę ciepłego dotyku?

tak zimno

 

z tęsknoty za życiem

wychodzę prędko stwierdzam

nie warto

wracam wymijam stojącą pod latarnią samotność

och biedna nie wie kim jest

 

z bezsiły i zapomnienia

ukrywam się na strychu

czuję się bezpiecznie

[Bogdan Brzozka]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                                                                                                                                                                                         ,,wymijam stojąca pod latarnią samotność"... Piękne te Twoje metafory.  :)

Edytowane 30 Kwietnia 2019 przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)

[Koziorowska]

@Bogdan Brzozka Cieszę się, że się podoba. ;) Pozdrawiam! :)

[Gaźnik]

Wysoki poziom jak zawsze :)