Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Światy.

Kryształki oddechu zanurzone w stopach,
w stopach które mnie niosą w świat niebieski.
Żyć między wieżowcami wzrokiem omijać ?
Kropelki wody wiedzą jak się schować.

Pod ławeczką kucnę sobie i tak poczekam,
lecz zajęta przez przyjaciół - złe sny miewam,
Po schodkach do piwnicy kazali zejść,
tam ciemno i mokro wolę do dziadków biec.

Czerwone światło nie można iść Tomaszek,
zobaczył w górze wspaniały latający liść.
Ty głuptasku ty niemądry to samolot ogromny:
Panie pilocie panie pilocie ma Pan dziurę w samolocie!

Coś wypadło niewielkiego syreny zawyły,
Starszaków oczy w ziemię ostro się wbiły,
Ja będę lepszy silniejszy nie taki jak mówią!
Popatrzę sobie a jak! popatrzę! ach jaki piękny błysk...

[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 04-01-2004 09:50.[/sub]
Opublikowano
CYTAT (Seweryn Muszkowski @ Aug 30 2003, 12:17 AM)
CYTAT (Kosiarka @ Aug 29 2003, 11:44 PM)
To jakiś żart??

Tak, to specjalnie dla Pani, panno Katarzyno.
seweryn m.

Jeśli jest tak jak piszesz, to ukłony za odwagę...czytałam już lepsze Twoje wiersze, szkoda tylko, że nie jestem ani Katarzyną, ani tym bardziej panną:)
Pozdrawiam również. Monika
Opublikowano
CYTAT (Kosiarka @ Aug 30 2003, 01:08 PM)
Jeśli jest tak jak piszesz, to ukłony za odwagę...czytałam już lepsze Twoje wiersze, szkoda tylko, że nie jestem ani Katarzyną, ani tym bardziej panną:)
Pozdrawiam również. Monika

Kilka moich ostatnich wierszy można podpiąć pod tytuł "Dojrzewanie". Myśliałem, że stylizacja jest tak widoczna, że naprawdę nie trzeba nic więcej pisać?

Mnie po prostu interesuje ten temat:
Zachowanie chłopca przed i w czasie pierwszych sekund po wybuchu bomby atomowej. Świat dorosłych. Świat który się zaczyna, który się kończy. Świat poety w pierwszej strofie. itd.

seweryn m.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...