Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak się wkurwię 

wiersz napisze

że tylko klękać

 

jedną ręką będę 

serce wyrywał 

drugą groził

 

wszystkim tym

którzy myślami

świat psują

 

mówią że miłość

to tylko ściema

drwią z niej

 

jak się wkurwię

to oczy  im 

wydłubie

 

może o ciemność

się ocierając

zrozumieją

 

że świat to nie

zabawka zaś

miłość to nie nic

 

wiem że gdy to 

zrobię to mnie

zamkną

 

lecz mimo to będę

wierny miłości

podziwiał świat  

 

Opublikowano (edytowane)

Do trzeciej zwrotki mi się świetnie czytało,

ale później się przestraszyłam i to poważnie.

 

Wiersz z pewnością odważny, ale...

Nie potrafię zaakceptować postawy Peela,  wręcz mam wrażenie,

że nie powinnam tego czynić.

 

Nie czuję się uprawniona by karać ludzi za poglądy i postrzeganie

świata, tępić ich przekonania, prześladować, odbierać wolność.

Podmiot nazywa się tu orędownikiem miłości i jednocześnie sieje nienawiść wobec tych,

którzy jego postawy nie podzielają. Dla mnie to obłuda.

 

Ludzie są różni, mają prawo różnie myśleć i różne wartości wyznawać,

nie znamy na wskroś cudzych życiorysów, może jakieś wydarzenia sprawiły,

że boją się miłości i ją wyśmiewają, bo nie są w stanie zrobić nic innego, stali się wobec niej bezradni,

tak jak wobec śmierci (którą ludzie też wyśmiewają właśnie dlatego, że nic innego im nie pozostało).

 

Fakt faktem, że często wielu z nas postrzega miłość jednokierunkowo, jako dajmy na to uczucie między kobietą i mężczyzną,

ale kochamy też np. swoich krewnych czy przyjaciół.

I to, że ktoś doświadczył poparzeń w związku nie oznacza, iż miłość jest zła,

choć wielu tak właśnie mówi

po swoich przykrych przeżyciach.

 

Ale moim zdaniem należy takich ludzi wspierać, uszanować to,

że w porywie emocji zmienili swój punkt widzenia, a nie chwytać za ostre narzędzia i wydłubywać im oczy.

 

Nie jestem pewna, czy dobrze Twój wiersz odczytuję,

bo być może Peel chce słusznie ukarać wielkich zbrodniarzy, przywódców totalitarnych,

zwyrodnialców, sadystów, przestępców dopuszczających się okropnych czynów,

za których postępowaniem stoi nie tyle filozofia odrzucenia miłości,

co obojętność na cierpienie innych istot i uśpiona wrażliwość.

 

Tyle mojego na tę chwilę,

jeszcze pewnie tu powrócę,

 

D.

Edytowane przez Deonix_
Błędy (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Deonix bardzo szeroko podeszła to treści, zgadzam się  z niektórymi stwierdzeniami.

Ograniczę mój pościk do zacytowanego fragmenciku. Jedną ręką można by pogrozić komuś, ale czy dałoby się serce wyrywać tylko tą drugą.? Wiem, to chyba Twój skrót myślowy, ale.. ale....

Psucie świata myślami, to jeszcze nie katastrofa.... gorzej, gdy czyny idą w ruch.... to dopiero dramat.

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -   wiem że to trudny wiersz ale takie sprzeciwy

też są potrzebne.

A wiersz  dotyczy tych drugich o których wspomniałaś w komentarzu.

Dodam jeszcze do twej listy zboczeńców  i pedofilów dziecięcych.

Ja takimi się brzydzę i będę pierwszy w kolejce żeby

powyrywać im serca na nic innego nie zasługują.

Dzięki za  czytanie i komentarz.

                                                              Miłego wieczoru życzę.                       

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -   a ja twierdze że takie myślenie zboczone jest tak samo

przestępstwem bo je rodzi.

A serce da się wyrwać jedną ręką ...przecież może tego dokonać 

np. chirurg który się brzydzi tymi typkami - całe szczęście 

to tylko wiersz którym chcę zwrócić uwagę na problem

który niestety jest prawdziwy.

Dzięki za przeczytanie.

                                                                                                        Ciepłego wieczoru życzę. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Marcinie - prawdą to co napisałeś o tym kochaniu

lecz jak tu kochać takich typków którzy innych krzywdzą 

a przy tym ich miłość.

W komentarzu już o nich wspomniałem.

A za taką zbrodnie przeciwko złu  łatwiej by się siedziało...

Dzięki ze zajrzałeś.

                                                                                                            Pozd. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Co do joty oprócz ostatniego wersu.
    • @vioara stelelor   pobożne życzenia - masz rację:   bądźmy dla siebie chociaż oknami  przez które świat się uśmiecha witraże wchłoną nieszczęść pamięć a mu człowiekiem dla człowieka   pozdrawiam      
    • @Migrena   Ten wiersz to potężne, naturalistyczne i głęboko oskarżycielskie studium współczesnego myślistwa, ale przede wszystkim - studium ludzkiej pustki. Jakby sekcja zwłok duszy, która próbuje zapełnić swój wewnętrzny deficyt cudzym życiem. Świetnie, że punktujesz te eufemizmy, których lobby myśliwskie używa, by oswoić zabijanie - "pasja", "regulacja", "hobby". Wiersz obdziera te słowa z ich bezpiecznej, salonowej otoczki, pokazując, że pod spodem kryje się coś fizjologicznie brudnego i moralnie wątpliwego. Śmierć zostaje tu sprowadzona do czynności administracyjnej. Przemoc zostaje udomowiona, podana na niedzielny obiad jako "rosół z poczucia winy". "Pokrojony tak drobno, by sumienie nie mogło się zadławić" - to genialna metafora - społeczeństwo (i rodzina) akceptuje okrucieństwo, o ile jest ono odpowiednio spreparowane, estetyczne i nie zmusza do myślenia.   Wiersz sugeruje, że myśliwi polują z gigantycznej słabości-martwe zwierzęta na ścianach nie są dowodem triumfu, ale świadkami wewnętrznej ciszy, której myśliwy nie potrafi znieść. Wycinanie serc, by włożyć je pod własne koszule, to metafora desperackiej próby poczucia czegokolwiek. Najbardziej boli ich "bezużyteczne spojrzenie sarenki", które nie zna nienawidzi. Dlaczego? Bo brak nienawiści w ofierze uniemożliwia myśliwemu poczucie się "wojownikiem". Jeśli ofiara nie walczy i nie pyta "dlaczego", myśliwy zostaje sam ze swoim bezsensownym aktem przemocy. Musi więc "nauczyć ją krwi", by stała się częścią jego brutalnego świata. Wspaniały tekst!    Jacku , dziękuję Ci za ten wiersz! Mój dom ma okna wychodzące na las. Słyszę często myśliwych. Każda ich "impreza" jest dla mnie jak wtargnięcie do salonu w ubłoconych butach. Słyszę strzały i czuję, jak las wstrzymuje oddech. Moja bliskość z lasem nauczyła mnie jednego - życie nie jest towarem, a śmierć nie powinna być hobby. Każdy powrót myśliwych z lasu jest dla mnie żałobą po kawałku świata, który właśnie bezpowrotnie zniknął w plastikowej reklamówce. Czuję fizyczny ból. To nie jest nienawiść do ludzi, to rozpacz nad ich ślepotą. Nad tym, że można stać w sercu katedry, jaką jest las, i widzieć w niej tylko rzeźnię.  
    • "Błogosławieni, którzy idą drogą Pańską".  Pozdrawiam Andrew.
    • @leszek piotr laskowski ... prawdziwa sztuka poza złotą klatką ale żyje... blisko ziemi nie wnoszą ją na tron  ... Prawdziwa serdecznie  Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...