Mirosław_Zapała Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 (edytowane) A tam lunie żalem Wstyd przecieka dachem dziurawej głowy Grzmot roztrzaskał twarde przekonania Fundamenty umysłu się chwieją Uciekaj! Uciekaj! Ignoruję zachwiane fundamenty Pozwalam By runął dom strachów Bo to nie jest moje miejsce To cudzy dom Zbudowany z wiary w nieprawdę Kiedy runie ten obcy dom Zanurzę się w Prawdzie na zawsze Edytowane 21 Marca 2019 przez Mirosław_Zapała (wyświetl historię edycji) 6
Maja Cyman Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. oby
Oda Kir Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. W cytacie, zostawiłam 4 linie z pierwszej strofy oraz 1 z drugiej i proponuje spójniki zaczynające wersy po prostu usunąć. Naprawdę cukierczek, paluszki lizać - gratuluję.
Mirosław_Zapała Opublikowano 19 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 (edytowane) Dziękuję, Oda Kir, za komentarz i pomoc. Pozdrawiam :) P.s. czekam, kiedy wrzucisz coś swojego ;) Edytowane 19 Marca 2019 przez Mirosław_Zapała (wyświetl historię edycji)
Oda Kir Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Oj, literóweczkę jakaś złośliwostka tobie w tytule zrobiła. ^_^ 1
Oda Kir Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Na górze są róże, na dole rośnie bez. Oda istota wstydliwa, temu profil bez wierszy jest. Oj, ja to tylko takie. To chyba szybko nie zadebiutuję. Widząc, jak wy wszyscy tak tu pięknie piszecie, to naprawdę wstyd (+_+) 1
Maja Cyman Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Oby z ta Prawdą ci sie udało , Oda kir zapodaj coś swojego. Widzę ze bardzo dbasz o estetykę wiersza, dla mnie najważniejsze przesłanie
Mirosław_Zapała Opublikowano 19 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Wstyd jest po to, żeby się go pozbyć. Pisz, pisz, pisz. Łam rysiki, zdzieraj kartki, pisz w wordzie, potem usuwaj i pisz na nowo - pisz - potem wrzucaj. Z każdego komentarza możesz wziąć coś dla siebie. Pozwól sobie na uczenie się. Nikt nie rodzi się Baczyńskim. Nie istnieją złe wiersze. Moim zdaniem w ogóle "ocenianie wierszy" w sensie dobry/zły to jakaś pomyłka. Poezja to emocje i interpretacje, trwałe, ulotne - tyle ode mnie. Pozdrawiam, P.s. będę czekał na Twoje wiersze/ Gratuluję dokładności (której ja nie posiadam). ;)
Maja Cyman Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ty szalona bombeczka jestes Oda kir 1
Maja Cyman Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Maja Cyman Opublikowano 19 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2019 przynajmniej jest szampański , margines w sensie
duszka Opublikowano 20 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 20 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Podoba mi się treść Twojego wiersza, jego przesłanie przypisujące prawdzie najwyższe, decydujące dla naszego życia miejsce. Wydaje mi się jednak, że stałby się stylistycznie lepszy, gdybyś na początku nie użył trzech pe sobie następujących "dopełniaczowych metafor" (chyba tak się nazywają?), które mnie nieco rażą, bo robią wrażenie przesadzonych, czy przerysowanych. Pozwolę sobie to zobrazować: A tam lunie żalem (zamiast "deszczem żalu") Wstyd przecieka dziurawą głową (zamiast "dachem dziurawej głowy") Grzmot roztrzaskał twarde przekonania ( zamiast "dachówkę twardych przekonań") Dalsza część wiersza jest dla mnie w porządku :) Pozdrawiam.
WarszawiAnka Opublikowano 20 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 20 Marca 2019 Ostro kontrastują ze sobą dwie części wiersza - w pierwszym panuje chaos wywołany zmianą paradygmatu, a w drugim - zaskakujący spokój Peela, który nie popada w rozpacz, ale ma nadzieję na objawienie się prawdy. Dla mnie kluczowe są słowa: "Bo to nie jest moje miejsce To cudzy dom." Pozdrawiam 1
Mirosław_Zapała Opublikowano 21 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 21 Marca 2019 Dziękuję wszystkim za komentarze. Nad każdym się pochylam. Każdy jest cenny. WarszawiAnka, właśnie o to mi chodziło - pierwsza część chaotyczna, bo nagła zmiana paradygmatu, później szybka akceptacja i gotowość na zmianę, a w gotowości wielka wiara w to, że kiedy "dom kłamstwa runie", pozostanie tylko spokojny ocean prawdy. Dziękuję Wam. P.s. Duszka, przemyślę jeszcze kwestię metafor. Pozdrowienia
Sylwester_Lasota Opublikowano 22 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 22 Marca 2019 Myślę, że wielu już się pogubiło szukając Prawdy. Z reguły powód jest bardzo prosty, nagminnie odrzucają wszelkie drogowskazy, bo, jak twierdzą, sami wiedzą najlepiej. Nie mniej, Powodzenia :) Pozdrawiam :)
Deonix_ Opublikowano 22 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 22 Marca 2019 Ciekawy wiersz :) Fajnie napisany, ciekawy obraz, metafory też interesujące. Jedno mnie drażni: Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. trochę przydużo tych powtórzeń dla mnie, można by spróbować czymś zastąpić, co powiesz na: To cudze lokum Zbudowane z wiary w nieprawdę ? Jeszcze tę "nieprawdę" można by zastąpić jakimś synonimem, ale nie mam pomysłu :) Plus, tak na marginesie - generalnie nie sprzeciwiam się zbytnio powtórzeniom, lubię precyzję i merytoryczność tekstów, ale tu trochę było dla mnie za gęsto :) Oczywiście tylko proponuję, nie narzucam się :)) Pozdrawiam :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się