Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

( To mój pierwszy wiersz, przepraszam za złą formę, błędy i inne niedociągnięcia, proszę o rady i o skupienie się bardziej na treści .  )

,, Na drugim brzegu rzeki ''

Pamięć z wiatrem nie mija, nie czekaj,
Po prostu życie przed wiatrem ucieka i nie zawsze się udaje,
Nawet jeśli ktoś czeka,
Czeka aż wrócisz i znajdziecie się razem w tym czasie płynącym jak rzeka,
A co jeśli nikt nie czeka ???
Uciekł, chociaż nie musiał uciekać ?
A rzeka dalej płynie,
Płyń z nią cierpliwie, ciesz się, płacz,
Nie martw się lecz myśl,
Nie uciekaj przed czymś, co i tak Cię czeka,
Taka już jest ta rzeka,
Pamiętaj, że czas ucieka...

Opublikowano

Witam Cię :) W Twoim wierszu zauważam pewną niejasność czy niekonsekwencję obrazów i wypowiedzi, nad która może powinnaś jeszcze trochę popracować, żeby czytanie i rozumienie nie stawało się przez to zbyt uciążliwe...

 

Zrozumiałam, że przeciwstawiasz w nim dwa życia, które zawiera w sobie człowiek: to płynące z czasem, jak rzeka, i to w naszej głowie -  życie naszej pamięci i myśli (ich wiatr?), które nie zawsze z tym pierwszym jest zgodne. A jak odczytuję na końcu wiersza, powinno według Ciebie być. Podoba mi się ten końcowy apel, to nawoływanie do poddania się naturalnemu biegowi życia, bo tylko w ten sposób nie trwoni się go. Pozdrawiam i życzę Ci  radości w dalszym pisaniu :)

Opublikowano

Chodziło mi o wizję życia które sobie wyobrażam jako '' dobre '' oraz jako postrzeganą przeze mnie wizję realnego życia. Wiatr miał przedstawiać śmierć, której ludzie próbują uniknąć albo są w stanie wiele poświęcić dla dobrego życia i na końcu spokojnie odejść, oddać się tej śmierci, co nie zawsze się udaje zrealizować. W moim utworze chodziło mi właśnie o taką niezrozumiałość, każdy może to interpretować na swój sposób. Dziękuję za komentarze i z chęcią  przeanalizuję wasze wersje interpretacji.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To była moja pierwsza praca więc nie będę zaprzeczać krytyce i z chęcią posłucham rad, co oczywiście nie znaczy, że muszę z nich koniecznie korzystać, dziękuję za te słowa! :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...