Nieprzemijalność

[Patryk Robacha]

jestem w parku 
nie ma mnie 
nie ma parku 

 

widzę wokół tylu ludzi
liczę ich na palcach 
raz - prostuję palec 
dwa - prostuję drugi 
trzy - 
i trzy wyprostowane mam palce
czwarty już tylko na wpół zgięty 
wokół nie ma ludzi 
liczę ludzi nieobecnych 
żadnych osób do liczenia

przeze mnie liczącego, którego nie ma 
w parku, którego nie ma  

 

słyszę drzewa rosną  
nie rosną 

słyszę drzewa nie rosną

 

widzę liść opada wzwyż 
wiatr ugrzązł w krzewach dzikiej róży

jestem w parku 

Edytowane 8 Marca 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To cytat czy sugestia dopisania? 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, cieszę się, bo wiersz prymitywny, ale moim zdaniem mocny. 

[8fun]

 Oryginalny fajny, ale do tej oryginalności nie pasuje (moim zdaniem) fragment poniżej.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Słyszę, jak moje włosy rosną. ... kwiaty rosną, drzewa...- oklepane.

Pozdrawiam
 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ale ja słyszę jak one nie rosną właśnie 

[Jedyna taka]

Podziwiam taką właśnie twórczość, trzeba nad tym pomyśleć i można to interpretować samemu. 

 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję! 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak to widzę

 

"raz - prostuję palec" - (środkowy)

"dwa - prostuję drugi" - (Gest walijskich łuczników) 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@8fun trochę naciągasz - wyraźnie napisane, że to o liczeniu na palcach. jako żywo nie widziałem, aby ktokolwiek zaczynał liczenie na palcach od wskazującego czy środkowego, o ile w dyspozycji są wszystkie pozostałe. 

 

 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moim zdaniem w poezji można zacząć liczyć, od któregokolwiek palca — to zależy co chcemy przekazać np. można zacząć liczyć od serdecznego, jeśli to metafora. Jeżeli autor nie pisze, od którego palca zaczyna liczyć, bo może nie mieć to znaczenia, ale może też celowo nie pisze, bo nie chce wykładać kawy na ławę. Dlatego zastanawiałem się czy to ma jakieś znaczenie. 

Edytowane 8 Marca 2019 przez 8fun (wyświetl historię edycji)

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardziej chodziło o oddanie samego nostalgicznego i powolnego liczenia na palcach, jakby peel nie dowierzał liczbie zgromadzonych osób, że dla lepszej rachuby postanawia ich policzyć, ale nagle zrywa liczenie, bo nikogo nie ma... 

 

być może zbyt mgliście 

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

liczę ich na palcach - liczę z pellem
raz - prostuję palec - zaczynam od kciuka (napisałbym "jeden")
dwa - prostuję drugi - wskazujący 
trzy - środkowy
i trzy wyprostowane mam palce 
czwarty już tylko na wpół zgięty - czwarty serdeczny na wpół zgięty - nie wiem jak ty, ale ja fizycznie nie potrafię utrzymać serdecznego w takiej pozycji, to przywołuje kolejną myśl "metaforycznie podobnie jak pell zawsze kocham całym sercem". Kolejna myśl - "to nie jest wiersz o miłości", ponownie liczę, już na różne sposoby, biorąc pod uwagę przypisywane im symboliczne znaczenia. To w skrócie proces myślenia wywołany przez powyższy fragment Twojego wiersza.

 

 

Edytowane 9 Marca 2019 przez 8fun (wyświetl historię edycji)