Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Maria_M Opublikowano 7 Marca 2019 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 (edytowane) Moja melancholia ma kręcone włosy posplatane wiatrem w fikuśne warkocze w ręku trzyma dzięgiel krwawnik oraz wrzosyrazem z deszczem mokną trawy srebrnopłoche z głową pełną marzeń wędruje po niebie rozgwieżdżonym wzrokiem spogląda na księżyc co tam widzi szuka sama chyba nie wie moja melancholia nie lubi mitrężyć. W pustym (niby) oknie wypatrzyła ciebie okno miało ramy i było otwarte w glinianej doniczce rosły chryzantemy postawiła wszystko więc na jedną kartę zawołała: smutku to ja- twoja siostra przyszłam cię nakarmić nocnym półksiężycem gwiezdnym pyłem zrosić omamić Neptunem byś radosne miał odtąd nie - smutne oblicze. Edytowane 7 Marca 2019 przez Maria_M (wyświetl historię edycji) 11
beta_b Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Maryś, urocze, równe, pędzlem pisane. W Twoim stylu. Ale moja melancholia jest inna. Nie umiem do końca się wczuć. Mogę jedynie bogactwa zazdrościć. :) Ściskam, bb 1
Maria_M Opublikowano 7 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję Beciu:) Pewnie, każdy ma inną. Pozdrawiam serdecznie :))) Buziaki.
Alicja_Wysocka Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Czarujący klimat, tęskny, pachnący, prawie oniryczny. Mnie pasuje, bardzo :) Mam tylko maleńki wtrącik, chodzi mi o słowo kroczy. nie pasuje, jakoś drażni. Może to tylko moje widzimisię, Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Nie będę nalegała, bo to Twoje dziecko, ale tę jedną wstążeczkę zawiązałabym tak: razem z deszczem mokną trawy srebnopłoche Tymczasem ściskam :) 1
Maria_M Opublikowano 7 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Bardzo dziękuję Siostro. Buziaki:) Skorzystam z podpowiedzi, ponieważ jest śliczna:)
Maria_M Opublikowano 7 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. srebnopłoche czy srebrnopłoche?
Alicja_Wysocka Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Srebrnopłoche, wszystko przez pośpiech
Maria_M Opublikowano 7 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Ok. ale srebnopłoche - też ładnie i dopuszczalnie. Sprawdziłam.
evicca Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Należy się za bardzo ładny wiersz.
Nata_Kruk Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Mario, wiedziałam, że potrafisz.... ślicznie o melancholii. (...)"nie lubi mitrężyć." Próbowałam... nie lubi się dąsać.... próbowałam tylko..:) Pozdrawiam. 1
Deonix_ Opublikowano 7 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 7 Marca 2019 Śliczna ta Twoja melancholia, urocza, pachnąca, świeża, można by rzec, że wręcz sangwiniczna ;) U mnie to tak nie wygląda, ale nie mówmy o mnie - wracam do wiersza i się niestety trochę przyczepię: Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Jak dla mnie, to ten wers lepiej brzmiałby bez "chyba", poza tym - "co tam widzi" - jest ok, ale "co tam (...) szuka" - już nie, trąci błędem gramatycznym. Tutaj wprawdzie mogę się mylić, ale zaryzykuję stwierdzenie, że czasownik "mitrężyć" wymagałby tu zaimka zwrotnego. A tutaj już całkiem prywatnie pomarudzę - mianowicie, nie jestem przekonana, co do tego myślnika. Jeżeli miałabym użyć w tym wersie jakiegokolwiek znaku interpunkcyjnego, to byłby to przecinek za "odtąd". Ale podtrzymuję, że klimat, obrazowanie i metaforyka spełniają moje oczekiwania :) Pozdrowienia i uśmiechy :))))
Wędrowiec.1984 Opublikowano 8 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 @Maria_M no to cóż... dam Ci chyba hasło do swojego konta byś mogła serduszkować swoje wiersze, bo widzę, że nie nadążam. :))) To jest naprawdę śliczne.
jan_komułzykant Opublikowano 8 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 Pięknie i "po Twojemu" i całkiem letnio, mimo wiosny :) Wszystkiego najlepszego z okazji dnia Ósmego, z pozdrowieniami :) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Maria_M Opublikowano 8 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Tyle napisałaś, źe się pogubiłam. Ale tak: mitrężyć raczej nie występiję z „się”, bo: ja - mitrężę, ty- mitręźysz, on, ona, ono mitręży. Z przecinków zrezygnowałam, dlatego myślnik. Bardzo dziękuję za szczegółowe przyjrzenie się wersom, to w Twoim, miłe widzianym stylu. Pozdrawiam serdecznie:))
Maria_M Opublikowano 8 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Och! Jakie piękne kwiaty. Dziękuję:)
Maria_M Opublikowano 8 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Bardzo dziękuję:) Pozdrawiam ps. A może jednak numer telefonu? :)))
Maria_M Opublikowano 8 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Mitręźyć- to taki język trochę wiejsko archaiczny. Myślę, że pasuje do mojej melancholii. Dziękuję Nato i pozdrawiam serdecznie:)
Maria_M Opublikowano 8 Marca 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 8 Marca 2019 @Natuskaa @Kobra @Andrzej_Wojnowski Bardzo dziękuję:)
pomaranczowy.kot Opublikowano 9 Marca 2019 Zgłoś Opublikowano 9 Marca 2019 Tak mi się zskojarzyło z balladą o dwóch siostrach: Były dwie siostry: noc i śmierćŚmierć większa a noc mniejszaNoc była piękna jak sen a śmierćŚmierć była jeszcze piękniejszaNoc była piękna jak sen a śmierćŚmierć była jeszcze piękniejsza :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się