Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Masz rację Jacku i dziękuję za link, bo zdjęcie dostałem od znajomej. Podobno zdjęcie ma licencję Creative Commons Zero, co oznaczałoby, że nie musisz wskazywać autora, ani źródła. Nie znalazłem jednak potwierdzenia, dlatego na razie musiało zniknąć (przynajmniej póki nie znajdę oznaczenia)

Dzięki, pozdrawiam.

Edytowane przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

wiesz, nie zawsze wklejanie obrazka jest czymś złym, są na to normy, wystarczy tylko sprawdzić, oczywiście jeśli jest jak. Jeśli nie, lepiej zostawić. Co do treści, ktoś Ci coś skopiował, czy nawiązujesz do tematu na forum? Chcesz pogadać napisz na prv, bo mam trochę roboty na jutro, ok? :)

Dzięki.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ale rumieńcem

Ponieważ ona

iWdziała sercem

Jak płonie konar

 

Splotały się więc

Tak supełowo

Słówka i nerwy

Tamto i owo

 

I jeszcze coś z czymś

Lecz o tym cisza

Bo jeśli wkroczy

Zaleci kiczem

 

Tymczasem pódźno

"Po nocy" wszakże

Stąd i tak różne 

Są komentarze

 

Więc i ja znikam

Między wieszczyki

Zostawiam tych tam

Gdzie się włóczykij

 

I gdzie z jąkaniem

Młodadadama

Się napolanie

Rozpościełania

 

;)

 

Wybacz, ale nie mogłem się powstrzymać. Pozdrówka.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nigdy nie pokona ciemność światła kłamstwo prawdy płacz uśmiechu   Zdrada miłości samotność czegoś co zwie się dom niewola wolności   Głupota mędrca zła wola dobra niewiara wiary hałas ciszy   I co najważniejsze nicość życia nie pokona bo jest zbyt ważne
    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...