Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 (edytowane) Na świat zaś pada coś dyskretne, białe, Coś niewidzialne wiąże mrozem krok. Przez pole idzie licho ubrane dziecko male I szuka, gdzie ojcowskiej chaty próg... Gdzie są te okna, w których oczy matki? Już nie ma okien, szyb i nawet ścian... I tylko łez jej zamrożone płatki Ukryją przekreślony życia plan. Dzieciństwo kruche, również twarde się zaczyna, Z głębi wszechświata wzywa nowy próg... W twoim sieroctwie - tylko ludzka wina, W twojej twardości ciebie wspiera tylko Bóg! Edytowane 4 Lutego 2019 przez Нестор Німцов (wyświetl historię edycji) 3
Patryk Robacha Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 nie będę czytał tego, jak to wygląda?!
Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Sorry, polski język jest dlia mnie obcym, to jest pierszą moją sprobą, poezji we waszem języku, dla tego prosze o konstruktywnej krytyce i pomoc mi w redagowaniu teksta i usuęciu blędow. Dzięki, pozdrawiam.
Alicja_Wysocka Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Piękna fraza i nie tylko. Życzę powodzenia. Hektorze :) Edytowane 4 Lutego 2019 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Dzięki za dobre slowo, Alicja)
Alicja_Wysocka Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Hektorze, poprawiłam ошибки Możesz wejść w EDYTUJ i заменить текст
Patryk Robacha Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. To jest Ukrainiec, a używasz języka rosyjskiego ;)
Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Nie ma sprawy, ja dobrze znam rosijski język, jednak najliepiej do mnie pisać po polsku, tak szybczej się nauczę ;-)
Patryk Robacha Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Ну вот видишь, я тоже. Я сам украинец по происхождению, по отцовской линии. А по материнской вообще-то еврей. Ты с восточной Украины, что про войну пишешь? Edytowane 4 Lutego 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)
Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Западной. А война не имеет географии и срока давности. Текст о судьбе моего отца, его родители погибли на Волини...но сегодня в Украине существует та же беда, к сожалению... Wojna nie ma geografiji lub terminu ważnosci. Utwor jest o liosie mojego ojca, ktorego rodicy zgineli w czasie wojny na Wolynu. Niestety, dziś na Ukrainie wcąż ta sama bieda...
Нестор Німцов Opublikowano 4 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Może to będzie moim kreatywnym stylem, pisac po obcemy?))) Żartuję i dzięki za uwagię i pomoc!
Maria_M Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Oj, Patryku, nie czepiaj się bzdetów. Ukrainiec, Rosjanin, język ukraiński czy rosyjski- skup się na treści. Wyluzuj:))
Maria_M Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Uważam, że wiersz jest dobry, niesie mądry przekaz.
Maria_M Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. :)))
jan_komułzykant Opublikowano 4 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 4 Lutego 2019 Witaj Нестор Німцов starałem się poczynić niewielkie zmiany, żeby jak najmniej ingerować w sens tego, co chciałeś przedstawić i żeby zabrzmiało bardziej po polsku. Rozumiem, że na tym Ci zależy tak samo, jak na treści. Jeśli się podoba - na zdrowie. :) Pozdrawiam Dyskretnym widmem świat poprószył biało, i niewidzialnie związał mrozem krok. Polem w ubranku licho idzie małe ojcowskiej chaty wypatrując próg. Gdzie są te okna, w których oczy matki? Nie ma już okien, szyb i nawet ścian i tylko łez jej zamrożone płatki skrywają życia przekreślony plan. Kruchość dzieciństwa twardy los zaczyna, w głębi wszechświata szuka nowych dróg W twoim sieroctwie tylko ludzka wina, w ciężkim żywocie wesprze tylko Bóg! 2
Нестор Німцов Opublikowano 5 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Lutego 2019 Bardzo mi się podoba) Ale trzecij od konca rządek: wolem aby chodzilo nie o drogach, a o wlasnie nowym progie. Dziękuję!
jan_komułzykant Opublikowano 5 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. oczywiście wiersz jest Twój i rób z nim co uważasz. Ja zmieniłem "próg" na "dróg", żeby nie powtarzać dwa razy tego samego. Z drugiej strony masz rację, bo tworzy się pewnego rodzaju klamra i też jest ok. :)
Gość Opublikowano 5 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 5 Lutego 2019 Całkiem fajny, a jak na początkowy to nawet wzorowy i wzruszający. Wdziałem pogrzeby żołnierzy jak jeździłem po ukraińskich wsiach. Robiło to wrażenie, Na Łyczakowie, morze świeżych wieńców widziane w dole z Cmentarza Orląt. To co tam się wyczynia woła o pomstę do Nieba. Dla Putina nie ma żadnej świetości. To taki nowy neo Hitler w ruskim wydaniu.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się