Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

To jest

 

moja głowa opadła,

cicho leży nie odczuwa nacisku

poduszki miękkiej,

szyja jest wolna,

ramiona rozkoszą bez bólu,

ręce , dłonie - o to dobroci tonie.

 

Już czas zacząć - delikatne leczenie,

idę po zbawienie - nadchodzi zakończenie.

 

Na zegarku godzina mija...

- Będzie dobrze, kochanie - zasypiam. 

 

@Justyna Adamczewska

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witam -  albo się nie wyspałem albo nie rozumiem wiersza.

Wiem że  to trudny wiersz.

                                                                                         Dużo miłego życzę.                                       

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  a to mnie zaskoczyłaś -  zagubiłem się jak widać.

Dziękuje za wyjaśnienie.

                                                                                                                                         Pozd.

Opublikowano

Justuś, jeśli mam być szczera, wiersz nie przypadł mi do gustu.

Po prostu nie przekonałaś mnie na tyle, bym uwierzyła. 

W trzecim wersie pierwszej strofy zmieniłabym szyk, a ostatniego w ogóle nie rozumiem.

 

W drugie nieciekawe rymy leczenie, zbawienie, zakończenie :(

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sama pomyśl jak to brzmi.

Co złego to nie ja, ale wiesz, że zawsze piszę szczerze;)

Pozdrawiam i życzę miłej niedzieli.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fala Co i raz wzbiera w nas fala, siła nieposkromiona, moc osadzona w niemocy. Tajemnicza dama. Stawia ciężkie kroki. Potupie. Poskacze. Zawstydzona opuści pokój. I koniec. Nie tęsknię.
    • @hollow man   Dziękuję za te słowa. Niech ta wizyta będzie dobra. @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @hollow man   Niezwykle mocny i życiowy wiersz. Często wydaje nam się, że żeby komuś pomóc, musimy dawać jakieś mądre rady, sypać rozwiązaniami albo za wszelką cenę tę drugą osobę "naprawiać". A Twój tekst tak pięknie pokazuje, że najważniejsza jest po prostu obecność. Najbardziej dotknęły mnie te słowa o drzewach, które nie wyrosły silne. Przecież nie każdy z nas musi być wiecznie twardy i radzić sobie ze wszystkim. Czasem życie nas przygniata i dobrze wiedzieć, że ktoś nas akceptuje również w tych gorszych momentach, gdy po prostu sobie nie radzimy. Końcówka o tym, że jesteś obok, nawet gdy ten drugi człowiek o tym nie wie, po prostu łapie za serce. To chyba najpiękniejsza definicja prawdziwego wsparcia. Bez zbędnego gadania, bez oceniania - po prostu czyste, ciche "jestem".   Naprawdę piękny tekst i także dla mnie osobisty. 
    • @Berenika97 Moja Babcia tak czyściła to lastryko przez 20 lat. Dopóki nie zapomniała drogi na cmentarz, imienia Dziadka i swojego. Dawno u nich nie byłem. Pojadę pogadać. Dzięki za to.
    • @hollow man   Bardzo dziękuję!  A wiesz, że ten "klimat" to nie z filmu (nie widziałam go) , ale z wizyty na cmentarzu. Dwie kobiety wspominały swoich mężów, jakby oni żyli. I to było fascynujące.  Nie podsłuchiwałam, tylko rozmawiały tak głośno, że trudno było nie słyszeć. :)))     Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...