Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiersze rozbiły się o ścianę
Oblana zimnym potem siedzę w ciemności
Czekałam na literackim peronie 
Żaden pociąg nie kursował
Strumień strachu spływa po kręgosłupie
Patrzę się na odłamki poezji 
W jednym z nich patrzysz na mnie 
Niepewnie z przymrużeniem oka 

 

Klaudia Gasztold

Opublikowano

Myślę, że mój przedmówca ma rację, chodzi raczej o mękę twórczą., dlatego wers... "W jednym z nich patrzysz na mnie"..

nie pasuje mi, czytam 'go' tak.. jeden z nich (odłamek) patrzy na mnie..

Ponadto wers.. "Patrzę się na odłamki poezji".. moim zdaniem, powinien być bez "się". Czasownik "patrze(y)ć" , nie jest, z tego co wiem, czasownikiem zwrotnym, ale ja nie polonistka.

Ogólnie,  fajny obrazek, szkoda, że tak szybko się kończy... poczytałabym odrobinkę jeszcze... ;)
Dwa pierwsze czasowniki zapisałaś w czasie przeszłym dokonanym, pasują, ale w kolejnych wersach mieszasz czasy, czy słusznie.? hmm, dla mnie, nie. Myślę, że całość mogłaby nabrać lepszego "wyrazu", gdyby.. czekałam, nie kursował.. zapisać
w tym samym czasie, tj. czekam, nie kursuje. Ot, takie tam moje spojrzenie... jako rzecz, która dzieje się jednocześnie.
Co Ty na to.? Nie chcę do niczego zmuszać, wiersz Twój i głos ostateczny także. Zasiedziałam się, bo zaciekawiła treść.

Pozdrawiam i liczę na odpowiedź.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jad, dolar u bab? Ural oddaj!   I wola Rusa: As Uralowi!
    • palcami – w głąb śladu ukłucia. i przesuwam ku dołowi (uczucie, jakby głaskało się chropowaciznę kory).   drzewo jest umowne i rośnie na płaskowzgórzu, pod którym rozciąga się sieć kanałów przełazowych, co wiodą z materii na przestrzał, po dzikich skrótach. ambiwertycznie tam: trochę z krzykiem, nieco poniżej słyszalnych tonów (ileż odczytasz w tym znaczeń, Skarbie! a w każdym będziesz mogła się zatracić!).   opuszki blaszannieją i staję się niewidomym wiertaczem. paluchami – w głąb języka, niech zwinie się w rulon! – robię dziecinnie obraźliwy grymas w kierunku każdego, kto chce, by skończyło się meandrowanie, dróżki biegły jedynie prosto.
    • "Ptaki Wątpliwości"    Nie sposób się pozbyć krążących nad głową ptaków wątpliwości, które w czaszce kołują. To wyobraźni naszej w sferze lękowej, dawnych traum strachy na nowo się snują.   Przetwarza przestrogi nasza wyobraźnia, zmieniając rajskie ptaki w krwawe nietoperze. Drogą wspomnień kroczy głęboka bojaźń, aż nad logiką panika górę bierze.   Warto analizy przegonić w zamyśle, usłyszeć te ptaki – jak i co śpiewają? Ich pieśni treść ocenić w swym umyśle: czy krążąc nad nami, prawdy nie skrywają?   Może to posłańcy, co w mroku zastygli, by chronić przed naszą powtórką upadku? Choć dziobią boleśnie i kłują jak igły, szukając w chaosie, niosą prawdy świadków.   Więc nie buduj klatki z grubego metalu, bo lęk karmiony milczeniem wzrasta. Rozszyfruj to echo goryczy i żalu, zanim w nim zniknie nadziei namiastka.   Gdy wreszcie zrozumiesz ich skrzydeł szelest, oswoisz te cienie, co cię przerażały. Wątpliwość to tylko umysłu jest stelaż, byś w nową drogę wyruszył już cały.   Leszek Piotr Laskowski
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos, @Poet Ka, @LessLove, @viola arvensis, @Berenika97, @hollow man, @Waldemar_Talar_Talar, @Łukasz Jurczyk, @Rafael Marius, @Jacek_Suchowicz, @[email protected], @violetta Dziękuję wszystkim za komentarze i polubienia. Pozdrawiam serdecznie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka Dziękuję za tak wielkie słowa uznania. Nic nie źle :)@Proszalny Cieszę się :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...