Pojutrze znowu przyjdzie lato

[Patryk Robacha]

pojutrze znowu przyjdzie lato 
dziewczęta będą pachnieć słońcem 
a chłopcy ufać polnym kwiatom
noc nagą dzień posiądzie w rzece
do tańca księżyc ruszy z gwiazdą 
gdy świerszcz im skrzydłem zatrzepoce

 

pojutrze znowu przyjdzie lato
świat falą spłynie barw błękitu
na dziecka krzyk za ścianą tato 
gołębie wzlecą z parapetów
ku niebu senność niosąc naszą

 

pojutrze rośnie już na łące 
tam czekasz na mnie strojna w lato
co mam je pod powieką wspomnień   

 

/Haifa czer 2017/

 

Edytowane 29 Stycznia 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

ładne, bez ale. bb

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, Beto. Zwłaszcza za brak „ale” :-) 

[Patryk Robacha]

@Kobra  dziękuję za głos

[Stary_Kredens]

Zima tęsknię się za latem a latem za zimą a przede wszystkim za tym co było i jeszcze być może. Tak to ładnie napisałeś choć o zimie nie wspomniałeś. Pozdrawiam kredens

[Maria_M]

Bardzo ładnie. A ja sobie pomyślałam niekoniecznie o rzeczywistym lecie, tylko o lecie w sercu.

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Marysiu, nadaję Ci przydomek Nieomylna! Brawo 

[Nata_Kruk]

Po lekturze uśmiecham się do Twojego wiersza.... :)

Pozdrawiam.

Edytowane 1 Lutego 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))))