Rozłąka

[Sombrero2002]

Niedługo nadejdzie rozłąki czas,

zrządzenie losu rozdzieli nas.

Może na zawsze a może nie,

może już więcej nie spotkamy się

Będę rozpaczać ,umrę z tęsknoty

bo nie wytrzymam naszej rozłąki.

Chcę być blisko Ciebie bo chyb cię kocham 

jak tak nie będzie bez Ciebie więc skonam. 

Dziś swe uczucia przelewam na kartkę

gdyż tobie nie powiem bądź zemną kochanie.

Naszej relacji w ogóle nie rozumiem

Czy ty się mną bawisz czy coś do mnie czujesz?

Skomplikowany jesteś jak matematyka,

to co się dzieje nie wiem co z tego wynika.

Troszeczkę czasu nam jeszcze pozostało,

lecz mimo wszystko jest go za mało,

ciszmy się tym co nam pozostało.

A gdy pożegnania nadejdzie już czas

me zrozpaczone serce przygniecie ogromny głaz

W ogromnym smutku pogrążę się 

w obawie że nigdy już nie spotkam Cię.

Edytowane 27 Stycznia 2019 przez Sombrero2002 (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

Mam pytanko.

Dlaczego masz przecinki na początku wersów,

Pomyślałam, że to może są cytaty - jednak chyba nie, ponieważ nigdzie nie są zamknięte.

Zawsze autor może wejść w "edytuj" żeby poprawić co zechce, pozdrawiam :)

[samm]

Hej Sombo,

wiersz wydaje się być wrzucony w dużym tempie, a przecież wiemy, że pośpiech jest wskazany tylko przy         łapaniu pchły :)  Stad pewnie niedorobki 

interpunkcyjne i literówki. Widzę, że na bieżąco już poprawiasz - to dobrze. 

Spróbuj jeszcze ujednolicić pierwsze litery zaimków (duża/mała), zmienić 8 wers (bo niezrozumiały) i uzupełnić brakujące literki lub spacje. 

Powodzenia :)

s