Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

tak tak moje miłe panie

to nie żadna tam bajka

macie trzy szafy ubrań

w jednej  a i tak za mało

 

narzekacie że jesteście

biedne nie macie w co

się ubrać z czego nawet

wasz kot pies i szafa

się śmieje

 

śmieje się tak mocno że

aż jej boki wypycha a tylna

ściana trzeszczy od 

nadmiaru ciuchów

 

jak by tego było mało to

mężów o to obwiniacie

mówiąc  to wasza wina

bo nas nie kochacie

 

jak byście nasz kochali

to jeszcze jedną szafę

byście dokupili przecież

my je tak kochamy

 

Tak tak moje miłe panie 

kobieca miłość do szaf

to nie żaden żart to fakt

w który nas wplątałyście.

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Cześć Waldku. Wiersz Twój niby satyrą jest, a jednak jest też z lekka gorzką nieco prawdą. Te ciuszki w szafach, to moim zdaniem dobra zabawa dla niektórych - nie tylko pań, ale i panów. Temat rzeka - jak mówi tytuł. Wiele osób ma wszystko: jedzenie, dom, rodzinę i tak z nudów biega sobie po sklepach kupując kolejny zbędny łaszek.

 

Smutne to, bo sa miejsca, w których ludzie nie mają co jeśc, gdzie wojna, gdzie susza, gdzie ludzie żebrzą o kawłek chleba. W Polsce też nie kazdy jest zamożny, nie każdego stać na fanaberie. 

 

Niezły temat poruszyłeś. Mam jedno  - taka formalna kwestia:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba "nadmiaru"? 

 

 bo o te panie chodzi, chyba "Wplątałyście", czyli rodzaj niemęskoosobowy.

 

I trochę za wiele tego "by". 

Bez urazy, Waldku, pozdrawiam. J. 

 

O to jest fajne:

 

Tylko ja bym napisała:

 

"się śmieją", bo to aż trzy kot, pies, szafa się śmieją. 

 

Spokojnego dnia. J. 

 

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Nie muszą być szafy, one w ogóle nie są nam potrzebne,

chodzi raczej o ich zawartość.

Po przemyśleniach zgodzę się na garderobę.

Ach Waldku, a ja myślałam, że staniesz po naszej babskiej stronie i nas poprzesz, tymczasem lipa.

Masz krechę, póki co i tyle.

Uśmiechniętego dnia :)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - a miało być do śmiechu  a wyszło na poważnie.

Dziękuje Justynko za tak obszerny komentarz - co nieco  poprawiłem.

Miło było cię gościć.

                                                                                                         Radości ci życzę.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Alicjo -  chciałem dobrze a wyszło jak czytam odwrotnie.

Mówi się trudno - jakoś to przeżyje - życie jest piękne

więc podnoszę głowę do góry.

Dziękuje za tę krechę jest miła.

                                                                                            Ciepełka i uśmiechu życzę.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Sylwestrze -  nie za bardzo jestem z rosyjskim ale myślę

 że o jakieś ciuchy i szafy chodzi - a piosenka super  -  dziękuje

za nią i za serduszko.

                                                                                                                                      Pozd.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Kredensie  -  miło cię widzieć -  zubożenie nie grozi bo kobieta

nie da się przekonać  że fajnie wygląda w tej czy tamtej sukience

ona będzie wertować  i szukać   - no i to chyba jest fajne

bo jest o czym pisać.

                                                                                   Uśmiechu życzę i ciepełka.                                     

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie - miło że zajrzałaś - no niby tak.

Dziękuję za przeczytanie oraz za serduszko.

                                                                                     Gwiezdnej nocy życzę.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

... widzę wiersz z nurtu szowinizmu feministycznego ;)

 

... cze kolego Talar z 2005/06 prócz ciebie

ktoś tu jeszcze jest????  bo póki co po nicku to tylko widzę ty...

 

... pozdro,

marian koń ...

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  - jest jeszcze  Alicja Wysocka , Marlett . Nata Kruk

Janko Muzykant,Jacek Suchowicz , Oxivia.

Dziękuje za przeczytanie -  a wiersz taki na poprawę humoru miał być.

Coś mi zaczyna świtać  Marianie że gdzieś się w tamtych latach 

przewijałeś   -  tym bardziej miło cię znowu widzieć.

                                                                                                            Pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... wyluzujcie Talar zwieracze, to wraca 1 człowiek a nie tamte czasy ;)

Żarcik dygresyjny co do wrażenia, że kiedyś org był o wiele bardziej "zasadniczy",

było paru "faszystów" od przecinków i logiki treści. Kilka razy już się złapałem 

na "starczej" refleksji: "...na orgu takie coś w gotowych? za moich czasów nie do pomyślenia" ;)

 

... uwaga luźna niezwiązana z treścią powyżej ;)

 

...odpozdrawiam,

marian.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ciało powiedziało dam ci trochę banalnego bólu dobrze się w nim umiejscowimy   pójdę do przyjaciół może nie zobaczą prawdy
    • @Magdalena Już samo to jest darem.
    • nadzieja to zużyte bezdźwięczne - jakoś to będzie wyblakłe, zardzewiałe, nawet nie nudne  nie wiadomo po co - dziwne sny no koorva, to się zdziwisz walnie po umyśle  czarny kruk   wierzę w ciebie świecie bez burz  pozwól mi zetrzeć zapomnienia kurz  w bajecznym nastroju w pąkach dzikich róż  może to początek może koniec złudnych marzeń już    pomimo wszystko żyć się chce  zdziwienie zadziwić może cię     
    • Coś się kończy, coś się zaczyna:     Z sercem bolącym, z próżną nadzieją Chłopiec nuty rzewne wysłał w ciszę, A niech wiatry poniosą, niech zawieją – Załkał. – Na szybką odpowiedź liczę.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   W miłości zawiedziony – gdy on i ona, Lecz kres smutny i nieszczęsny: Rozstaniem miłość zakończona – Przeciera przemoczone rzęsy.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   A wiatr szemrze cicho, w śnie utula, Liść przyśniony, na nim dwa słowa, Pragnieniem do serca liść przytula, Budzi się – senna ciąży głowa.   I zadaje pytanie o cel kroku tego: Do czego to prowadzi? Do czego?   Na świat spod mokrego oka spogląda, Dookoła pustka zamiast lasu, Pustkę smętnym wzrokiem ogląda, Gdzie nic nie ma – nie ma czasu.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   I tylko liść na horyzontu kresie, Kręgi roztańczone wolno zatacza, Chłopca do liścia pragnienie niesie, Lecz czarna mgła liść otacza.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Z czarnej mgły głos się wydobywa, Słuch drażnik, i po krótkiej chwili, Pojawia się dziewczyna jak żywa – Chłopiec płacze i głośno kwili.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Lecz to duch, jakaś mara przeklęta Liść płonący w dłoni trzyma, A na liściu twarz dziewczyny zaklęta Patrzy nań pustymi oczyma.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Głos dziewczyny powietrze przecina, Do głowy uderza jak huragan dziki, – Coś się kończy, coś się zaczyna, Niepotrzebne próby i uniki.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Znikł obraz, znikła mara przeklęta, Chłopiec budzi się w zieleni lesie, Historia nie skończona, a zaczęta – Wiatr słowa natchnione niesie.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Za uczucia odpłatą – rozczarowanie, Zbyt dużo miłości, zbyt serce gorące – Zostało gorzkich słów malowanie, I uczucia duszę do cna palące.   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?   Po której stronie, gdzie wina leżała? Myśli, zagubiony w wyobraźni lesie. Ona – na taką miłość zbyt mała. Zostały piosenki. Gdzie je wiatr poniesie?   I zadaje pytanie o cel kroku tego, Do czego to prowadzi? Do czego?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...