Ten utwór został doceniony przez użytkowników. KompulsywnyPoeta Opublikowano 11 Stycznia 2019 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2019 (edytowane) Nic nie widzę Pod powiekami z ołowiu Oczy, z których straciłem Ciebie i sens Bezużyteczna tkanka Wprawiana w REM Byle wspomnieniem Stop! Jak oderwać Ten zlepek słów Przeterminowanych Od suchych ust Chcę wreszcie milczeć O przeszłości Ale zamykające się powieki Zawsze stają się pułapką Tych kilku plam światła Zabłąkały się we mnie Najpierw zachowując A potem wykoślawiając Twoje kontury Odkleił się Twój cień I został ze mną Edytowane 11 Stycznia 2019 przez KompulsywnyPoeta (wyświetl historię edycji) 8
WarszawiAnka Opublikowano 11 Stycznia 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2019 (edytowane) Tak to już jest... :( A wiersz bardzo wyrazisty. Usunęłabym jednak wielkie litery. Nie są potrzebne, skoro brak interpunkcji. Pozdrawiam Edytowane 11 Stycznia 2019 przez WarszawiAnka dopisek (wyświetl historię edycji)
WarszawiAnka Opublikowano 11 Stycznia 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2019 @KompulsywnyPoeta : A może by tak zrobić spację między wyrazami w Twoim nicku? Wtedy drugi człon przeskoczyłby do drugiej linijki zamiast tego samotnego "a". ") Pozdrawiam
wjola Opublikowano 11 Stycznia 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Stycznia 2019 ciekawie bardzo Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. super :)
Nata_Kruk Opublikowano 28 Stycznia 2019 Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2019 Jest co poczytać... :) Wychodzę zadowolona. Pozdrawiam. 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się