Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W zimowym swetrze dokładnie schowana

zimowy widok w cieple kontempluję;

gdy za firanką noc śniegiem odziana,

zimowych marzeń miękką przędzę snuję.

 

Choinka krople świetliste rozpyla,

wpadają w szklistą toń grzanego wina;

wolno za chwilą płynie druga chwila.

a za godziną wędruje godzina.

 

Zimowe myśli wokoło się moszczą,

pośród poduszek chcą się zadomowić;

zanim marzenia dobrze się rozgoszczą,

trzeba je w sieć anielskich włosów złowić.

 

Zimowa cisza cały świat spowija

a piernik lukrem błyszczącym się śmieje;

lecz czy ta pora, która właśnie mija

iskierką serce zimowe rozgrzeje?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za miłe słowa! : Cieszę się, że udało mi się przekazać ten nastrój... :)

Chociaż zimy nie znoszę, lubię ciepłe wieczory przy choince z gorącą herbatką, albo grzanym winem...:)

 

Pozdrawiam

Opublikowano

Ależ sympatyczny wiersz, taki przytulny. Brakuje tylko w tym zaciszu płonącej świeczki albo...dwóch :))

(szeptem...i skóry z białego niedźwiedzia do leżenia przed kominkiem) :))

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...