W parku przy Lipowej

[Maria_M]

Tu na ławeczce pod krzakiem bukszpanu,
który już przekwitł po upalnym lecie,
dzisiaj czekałam od samego rana,

 

myślałam, przyjdziesz, a ja niewyspana
na starej ławce,  jak głupia ta! Wiecie.
Widziałam, w parku szło dwóch jakichś panów,

 

jeden w koszuli w kratkę flanelowej,
drugi wysoki, miał beret na głowie,
ty nie przyszedłeś, już bije dwunasta.

 

Wstałam z ławeczki i idę do miasta.
Wczoraj mówiłeś to słowo po słowie,
dobrze pamiętam: „Czekaj przy Lipowej

 

Mój ty aniele”- nazwałeś mnie czule,
słodkim spojrzeniem zaglądając w oczy,
„czekaj tam na mnie w parku przy bukszpanie,

 

na pewno przyjdę”, a widzę dwie panie,
obok dżentelmen, zerkam w ciekawości,
wysoki brunet, nawet w garniturze,
podszedł, zaprosił i przyniósł trzy róże.
Ty nie przyszedłeś, miej się na baczności.

 

02.01.2019r.

 

 

 

 

Edytowane 2 Stycznia 2019 przez Maria_M (wyświetl historię edycji)

[evicca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja widzę? 

 

trzy róże?

 

Wiersz super, przypomina mi trochę moją "Ławeczkę". 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. już poprawiłam:) Pozdrawiam.

[Maria_M]

 

[Maria_M]

@evicca bardzo dziękuję, widzę że mamy podobne gusta :))

[Maria_M]

@Gaźnik bardzo dziękuję, pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

@KlaudiaG97 dziękuję Klaudia :))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj  Mario - fajnie dziś u ciebie - a zakończenie na serduszko.

Niech się boi... 

                                                                                                 Jasnego dnia życzę.

                                                                                                   

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję:) No, niech się boi hahaha;)

Pozdrawiam

[Maria_M]

@WarszawiAnka Dziękuję Aniu ;))

[Andrzej_Wojnowski]

Nie mam co tu komentować.

Real.

 

Pozdrawiam

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hahaha :) Dziękuję Andrzeju. Jak myślisz, oberwie mu się ?

[Iwa-Iwa]

to było naprawdę?

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O! I tak trzeba.  

Twój wiersz nasuwa mi na myśl utwór Laura i Filon , Choć ów tak z epoki romantyzmu i nieco oświecenia . Franciszek Karpiński i jego utwór:

 

 

 

Tam zamiast bokszpanu jest jawor. 

 

Tłukę o drzewo mój koszyk miły,
Rwę wieniec, którym splatała:
Te z nich kawałki będą świadczyły,
Żem z nim na wieki zerwała...

 

A u Ciebie jest:

 

 

 

Ładny, sielskość miesza się w nim z "tałatajstwem". 

 

Fajny rytm. Pozdrawiam J. 

 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To kolejna próba villanelli. Bardzo Ci Justyś dziękuję:)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie Iwo, to tylko moja fantazja, czyli zmyślenie. Pozdrawiam:))

[Justyna Adamczewska]

Barańczak pisał villanelle, przekładał z j. ang. 

 

 

Sztuka tracenia

 

W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy;
tak wiele rzeczy budzi w nas zaraz przeczucie
straty, że kiedy się je traci – nie ma sprawy.

Trać co dzień coś nowego. Przyjmuj bez obawy
straconą szansę, upływ chwil, zgubione klucze.
W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy.

Trać rozleglej, trać szybciej, ćwicz – wejdzie ci w nawyk
utrata miejsc, nazw, schronień, dokąd chciałeś uciec
lub chociażby się wybrać. Praktykuj te sprawy.

Przepadł mi gdzieś zegarek po matce. Jaskrawy
blask dawnych domów? Dzisiaj – blady cień, ukłucie
w sercu. W sztuce tracenia łatwo dojść do wprawy.

Straciłam dwa najdroższe miasta – ba, dzierżawy
ogromniejsze: dwie rzeki, kontynent. Nie wrócę
do nich już nigdy, ale trudno. Nie ma sprawy.

Nawet gdy stracę ciebie (ten gest, śmiech chropawy,
który kocham), nie będzie w tym kłamstwa. Tak, w sztuce
tracenia nie jest wcale trudno dojść do wprawy;
tak, straty to nie takie znów (Pisz!) straszne sprawy.

 

 

One sie tak wiją. 

 

Powyższy wiersz jest tłumaczeniem utworu - Elizabeth Bishop. 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze to określiłaś, wiją się, przeplatają, wersy i słowa powtarzają.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To sam majstersztyki, Marysiu. Trzeba dużo pracować, aby dobra vilalellę napisać. Lata pracy. Ciężkiekj, żmudnej pracy, prób i błędów. 

 

Justyna. 

Edytowane 3 Stycznia 2019 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie Justyś, niekoniecznie. Moja villanella ***(gdybyś nagle zapragnął) została oceniona przez znawcę. Jest dobrze:)) I to wyszło mi trzynastką.

Edytowane 3 Stycznia 2019 przez Maria_M (wyświetl historię edycji)