bez słów o tobie / gwieździe którą wypatruję w bezkresie przestworzy /

[matzky]

na wietrze rozerwane koszule
zwiastują przepoczwarzenie
pogody

witrażami uniesień łamiemy
symetrię monumentów

na twojej skórze krochmal stanika
palpituje puls

bliżej jesteś
niż dalej byłaś
na wyspie krzyku
rozkwita aloes

w bezludziu tłumu
jeż gubi kolce
w oknie
linieją liście
sople zrywają się z dachów

gdy czekam
na już i zaraz
kry topią sie w pajęczynie krwi
z ran tęczy poprzez palce
wycieka świt

igłą czasu zabliźniam
stygmaty wiary
pod tym samym niebem

[joaxii]

Mogłoby być nieźle, gdyby uniknąć tej podniosłości i patosu, który tworzy się dzięki takim zwrotom jak: witraże uniesień, monumenty, rany tęczy, stygmaty. No i ten podtytuł!... Poza tym ciekawie - najlepsze te najprostsze zwrotki, jak piąta. Reszta raczej do popracowania.
Ale zapowiada się nieźle...
Pozdrawiam, j.