Gile

[Stary_Kredens]

dziwne jak szybko

nadszedł zmierzch

za nim noc 

mróz tnący sierpem księżyca

zachwyt ściął serca brzóz

w żywiczne sople

zwisające powrozy żył

trzaskały w dzikim pędzie poświstów

gwiazd z mrocznych

galaktyk

 

i zabarwiły się piórka gili

na przekór śmierci

na czerwono

bo właśnie w  taki czas

zimny i mroczny

najpiękniej serca

płoną

 

może nie trzeba było kończyć

tego wiersza tak ckliwie

lecz przypomnijcie sobie

z dzieciństwa

czyż nie takie zimą

są gile?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 1 Stycznia 2019 przez Stary_Kredens
dodanie ilustracji (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Malowniczy i klimatyczny wiersz, 

spodobał się, mimo dość ckliwej puenty.

 

Początkowo:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie skrystalizowała mi się ta przekorność, bowiem mocno powiązałam śmierć z wykrwawieniem.

Ale przecież za żałobne uznaje się inne kolory, bynajmniej nie czerwień.

I to też ma swoją głębię.

 

Wszystkiego naj w Nowym Roku :)

 

D.

[Kobra]

Podoba mi się druga część wiersza.

[Stary_Kredens]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może nie trzeba było kończyć

tego wiersza tak ckliwie

lecz przypomnijcie sobie

z dzieciństwa

czyż nie takie zimą

są gile?

 

dziękuje za komentarz i przede wszystkim za życzenia z wzajemnością

kredens

[Stary_Kredens]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ten rysunek? nie zaprzeczam , że mi też

pozdrawiam Kredens

[Kobra]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie rysunek. Wiersz.