Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Serce natury

Silver
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Silver

Silver

Opublikowano
Opublikowano

 

odnajduje ciszę
w tobie ziemio
w słowiku
w szumiących  źdźbłach
zielonych traw
w przydrożnym kamieniu
co w słońcu się przegląda
w zwykłym polnym kwiecie
motylu
pająku
w złotym ziarenku piasku
ona sprawia
Że słyszę bicie twojego serca
kocham taką ciszę

 

spacerując łąką
wsłuchuje się w arie
czarnego kosa
jak cudnie
rozmawia ze światem
a wiatr prosi o bis
jeszcze
l jeszcze
niech tej ciszy
nie ma końca

 

Sylwia Błeńska 8.3.2017

4
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano

Witam -  miło tej porze  roku  przeczytać letni wiersz -  też lubię pisać o ciszy

jest taka wymowna.

                                                                                                                                         Pozd.

1
Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska

Opublikowano
Opublikowano

Silver:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwielbiam ciszę. Piękny wiersz, piękną duszę posiada. 

 

Jest też spokój i przyjażń, i dobro. Wiersz daje nadzieję, szczęście:

 

 

 

Ziemia jest piękna, szkoda, ze tak ja niszczymy, ale u Ciebie jest szacunek do Ziemi. 

 

I wiatr - taki dobry.      Uspokoiłam się po lekturze Twojego wiersza, Sylwio. Dziękuję. Zabiorę go sobie na pamiatkę, mogę prawda? Niczego złego mu nie zrobię, zapewniam.   Justyna. 

1
Deonix_

Deonix_

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Ładny wiersz,

klimatyczny, kojący, przytulny - w Twoim stylu.

 

Paru drobiazgów się jednak przyczepię:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

osobiście pozbyłabym się tych dużych liter, cały tekst prowadzisz małymi;

jeśli chcesz uwypuklić w tych miejscach wtrącenia lepiej byłoby (moim zdaniem) oddzielić je enterem od reszty tekstu.

Tutaj, u mnie ta "ona" wywołuje czytelniczą konsternację, bowiem o ciszy wspominasz w pierwszym wersie,a później bogato ilustrujesz ją epitetami.

Można zapomnieć, do czego się ten zaimek odnosi. Osobiście machnęłabym enter przed "ona" i uwypukliła ten cały cytowany wyżej trójwers. Albo jakoś ten fragment przekonstruowała.

 

Ale to tyle mojego narzekania :)

 

Pozdrowienia :))))))))))))

Edytowane przez Deonix_
gramatyka (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Boże Ciało 2026

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • Duch7millenium
      Chcę

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • Poet Ka
      jaskółczy niepokój

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • brt
      Piątka i koniec wojen

      Przez brt · Opublikowano

      Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • Poet Ka
      In fuco incrociato

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...