@Amber
Między nostalgią a niepokojem - dzieciństwo na peryferiach, gdzie zabawa graniczy z niebezpieczeństwem.
Twoja opowieść to nie sentymentalne wspomnienie, lecz obraz świata, gdzie trauma wojenna stała się krajobrazem, tłem dla codzienności.
Podkreśliłaś rolę matki -to jedyna postać dorosła, jedyna sprawująca kontrolę - ale w domu, w czterech ścianach. Niezwykły jest tu kontrast - na zewnątrz dzieci obcują z wojną i przemocą, w domu - z kapustą i kiełbasą. Niezwykły tekst. Pozdrawiam.
Tak cicho
tak pusto
na skrzydłach wiatru
szybuje słona
tęsknota
tulę spojrzeniem
fale
upadające na kolana
kamienie milczą
w zastygłej formie
oddechu
noc mruga
westchnieniem gwiazd
obejmując moje dłonie.
Tytuł nawiązaniem do piosenki Maanamu " Lucciola "
Autor fotografii: M.Lewandowska