Koniec

[Patryk Robacha]

 

horyzont wybuchł milionem czarnych słońc

i gwiezdny rój rozproszony spada mgłą

co świtu blask w najciemniejszą zmienia noc

gdzieniegdzie mdło rozświetlaną poprzez grom

 

przesiąka strach do ludzkich nagich wnętrz

potokiem łez pożegnalnych bryzga deszcz

od wiatru tchu zmrożonego ciała drżą

a ręce w mroku szukają innych rąk

 

Edytowane 21 Grudnia 2018 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[Jemall]

Muszę przeczytać jeszcze parę razy, bo mój zegarek chronologicznie ma pod górkę.

[Patryk Robacha]

Zmieniłem ostatnie dwa wersy, bo nie przemawiały do mnie.

[Sylwester_Lasota]

Apokalipsa? Nawet nieźle.

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Każdy ma swoją. Ta raczej dotyka kwestii relacji międzyludzkich. ))

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo kamuflujesz treść. Niestety tego puzzla w ten sposób bym nie rozwiązał, jedyne co widzę, to koniec jakiegoś świata, w którym giną ludzie.

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Sylwku, to pochwała! Dobrze, że wiersz jest napisany tak, że każdy widzi w nim coś innego. To miłe.

 

zwróć uwagę, że tytuł nie zdradza, jaki to koniec 

[Justyna Adamczewska]

@Patryk Robacha Cześć.   

 

Ten wiersz koniec opiewa? Straszny jest - pod względem treści. 

 

Bomba atomowa?

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Szyk wyrazów w wersach (zdaniach) trochę udziwniony, co utrudnia odbiór wiersza. 

 

Ja bym w ostatnim wersie zamieniła słowo "drugich" na "innych"

 

 

Pozdrawiam J. 

 

 

Kiedyś zdarzyło mi się napisać taki wers:

 

Horyzont drgnął, dźwignęło się słońce....

 

Przytoczyłam go, bo mi przypomina 1. wers Twojego powyższego wiersza. 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Raczej rozstanie, kiedy świat jakby się walił. Strata, niepowetowana strata.

 

 

nie widzę tego, ale u mnie układy słów, akcentów, sylab, głosek są raczej umyślnie rozstawione, żeby fonicznie wiersz oddawał nastrój. 

 

 

Słuszna uwaga. Kupuję. 

 

I piękny wers. Podoba mi się. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. Niesamowitym musiało być przeżyciem, owoż.

 

Tak, specyficznie piszesz. Trzeba się przygotować do lektury Twoich utworów i odpowiednio podejść. Tak będe robić. 

 

Fajnie. 

 

Ten wers jest z wiersza pt. "Polowanie" Dziękuję.        Pozrawiam serdecznie Justyna. 

 

Miłego dnia.