Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Piękna

Jemall
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jemall

Jemall

Opublikowano
Opublikowano


Piękna, powabna, mądra, życzliwa, 
Łapie w lot wszystko, gołębie serce.
Wzdycham, chcę wiedzieć, czy jest prawdziwa!

 

Mała kobietka, lecz wielka diva,
Jest w stanie myśli swe przekuć w wiersze,
Bezkonfliktowa, łebska,  poczciwa.

 

Potrafi lepiej od oczekiwań
Oblać się nagle wstydu rumieńcem.
To przecież widac, że jest prawdziwa.

 

Zręczna, sumienna, gładka, uczciwa,

Całkiem do rzeczy, urocza wielce,
W pracy na piątkę, śmiała, troskliwa.

 

Tak bardzo chciałem, żeby szczęśliwa

Była na co dzień, w tej kawalerce.
Wzdychając sprawdzić, czy jest prawdziwa.

 

Wysoki sądzie, tak w życiu bywa, 
Musiałem odkryć, jakie ma wnętrze.
Piękna, powabna, mądra, życzliwa, 
A chciałem wiedzieć, czy jest prawdziwa

5
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano

Witaj -  no to się narobiło - ale heca -  żeby aż tak ją sprawdzić - uśmiecham się

i płacze no bo jednak była.

                                                                                                                                                 Pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      wagon między stacjami

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Wiersz jest niezwykle zmysłowy, duszny i pełen świetnie zbudowanego napięcia. Opowiada o nagłym, pierwotnym pożądaniu, które wybucha w najbardziej prozaicznym i uregulowanym miejscu - w przestrzeni publicznej. Budujesz genialny kontrast między stłoczoną, obojętną przestrzenią pociągu (ludzie, którzy „pilnują swoich granic”), a brutalnym, bezwstydnym przełamaniem tej strefy komfortu. Kobieta z wiersza ignoruje konwenanse („klatka manier”). Przeobraża przedział w miejsce, gdzie zasady społeczne przestają istnieć.   Wykorzystujesz ruch pociągu do budowania rytmu wiersza i eskalacji napięcia. Maszyna i ludzkie ciało zlewają się w jedno, potęgując uczucie nieuchronności.   Bohaterowie stopniowo tracą swoje ludzkie, cywilizowane cechy na rzecz czystego instynktu, a pożądanie zostaje określone jako „coś starego jak krew”. To powrót do natury w samym środku cywilizacji. A inni pasażerowie tworzą tło, na którym ten akt bezwstydu wybrzmiewa najmocniej.   Czuć tu prawdziwy ogień i bunt przeciwko konwenansom. Fantastyczny!
    • Berenika97
      Gęstnienie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Myszolak   Bardzo dziękuję! Świetnie, że spojrzałaś z innej perspektywy. Dlatego to jest wiersz oniryczny, dzieje się w naszej podświadomości. I tak jak sen może mieć wiele znaczeń. Zwróciłaś uwagę na aspekt, który Cię zaniepokoił - dziękuję za to. :) Pozdrawiam serdecznie. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      02.03.2026

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - super - całość na tak  -                                                            Pzdr.
    • Berenika97
      Fizyka kłamstwa

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 
    • andrew
      Nienasycony

      Przez andrew · Opublikowano

      @Myszolak Mieć swoje niebo... ... zniknęła piękna zorza  budzi zawsze zachwyt  spoglądam na swoje niebo   widzę jutro  wiele obiecuje  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego wieczoru  Ladny woersz, czytelnicy już senni

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...