Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Jest taki ktoś o serdecznej twarzy,
szczerym uśmiechu i rozsądnej myśli,
dzisiaj o Tobie chcę napisać Jadziu,
mej przyjaciółce, lepszej sen nie wyśni.

 

Jest taki ktoś, kto ma czułe serce
i dobre słowa w zły czas wypowiada,
kto nie odpycha, lecz wyciąga rękę
i chętnie zawsze jak może pomaga.

 

Jest taki ktoś, kto wspiera w nieszczęściu,
umie rozgadać, wyjście da, rozśmieszy,
dzisiaj dla Ciebie ten wiersz piszę Jadziu,
bratnia ma duszo, co umiesz pocieszyć.

 

Jest taki ktoś i niech będzie zawsze,
życzę Ci szczęścia w życiu osobistym
i wiedz, że dobro, które w krąg wyświadczasz,
płynie do nieba promieniem świetlistym.

 

14.11.2018r.

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy nie lepiej byłoby ostatnią strofę zapisać nieco inaczej?

...

Jest taki ktoś i niech będzie zawsze
- życzę Ci się szczęści w życiu osobistym
i wiedz, że dobro, które w krąg wyświadczasz,
płynie do nieba promieniem świetlistym.

...

- "niech" - dwa razu tak blisko siebie mnie nieco razi

- ja osobiście uważam - nie wiem czy mam rację - że  po wersie "kto nie odpycha, lecz wyciąga rękę"  winien być przecinek.

...

Pozdrawiam - temat super!!!

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzieś przeczytałem, ze w naszym kraju jest więcej poetów niz czytelników poezji. Zatem ja zaliczam sie tylko i wyłącznie do ostatniej grupy i w życiu nie popełniłem / popełnię wiersza ;-), czyli noe moge nikomu najpierw ...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W moim środowisku nie ma nikogo, kto pisze. Musiałam szukać osób mających podobne zainteresowania i znalazłam, ale nie mam z nimi częstych kontaktów, bo mieszkają daleko ode mnie. Więc nie wiem, nie wiem .....  wiem tylko, że zainteresowanie poezją jest nikłe, cieszę się, że Ty czytasz :))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jedna niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonale do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.” Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...