Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

może kiedyś usiądziesz

tyłem do światła przodem do mnie

na łąki będę patrzeć przez gałęzie włosów

popękane wieko

nie będzie tam stawu ani horyzontu z trzcin

ani piór wiecznych nie będzie czego żałować otwierając pięść

z ramienia zrobisz ścieżkę

pogubionej dłoni

Opublikowano

Witam na forum - mam nadzieje że ci się tu spodoba.

A wiersz dobrze się zaczyna ale potem  się gubi.

Zapytasz czemu - ano dlatego że trudno zrozumieć 

gałęzie włosów i co tu robi popękane wieko.

No ale poczekaj  na innych może  oni bardziej

ogarną tę szarpaninę.

Mam nadzieje że mnie rozumiesz  - czekam na kolejne.

                                                                                                                       Pozd.

                               

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...