Zgłoś

@APM Tak naprawdę od lat nikogo w życiu nie mam i nie szukam. Ta miłość z wiersza to całkowita fikcja literacka.

„Z nim będziesz szczęśliwsza, dużo szczęśliwsza będziesz z nim, ja cóż włóczęga niespokojny duch…” ale jednak „Każda potwora znajdzie swojego amatora” czy coś o garnku i pokrywce też było. Krótko:” w tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz.” Tak pisali, śpiewali, mawiali inni. Twój wiersz jest piękny! Można się w nim odnaleźć i zgubić!

@Annna2Jak to wszystko ma się do wiersza?, tam chodzi o konflikt nie współistnienie, to co mówi ontolog nie jest święte, a przesadą jest posądzanie o pośmiewisko, ale teraz to mam ochotę na coś w tym stylu. Czy mężczyzna może kochać innego? Bóg nie jest kobietą przecież.

@obywatel  odpowiem ostatni raz. miłość siostrzana i miłość cielesna mogą istnieć- to z ontologicznego punku widzenia sprzecznym nie jest, to dualizm człowieka. dałam cytat z Victora Hugo- fragm z powieści Dzwonnik z Notre-Dame. Cytaty piszemy dając cudzysłów lub kursywą- to jest i podając autora. ( czym innym jest przyjaźń czym innym miłość cielesna) Pan postanowił ze mnie trochę się pośmiać- zadrwić.   Tak czuję.