Raz jeszcze

[PraKtyczna]

mamie

 

Poczuć, że jesteś
chciałabym raz jeszcze.
Na sekund parę, 
choćby na chwileczkę.

 

Choć zostały ze mną 

wspomnienia bliskości

troski pełne słowa,

i matczynej miłości.

 

Obudziłam się w pustce

bez słońca, bez nieba

Odeszłaś, ja świat mój
buduje od nowa.

Edytowane 10 Października 2018 przez PraKtyczna (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

parę

Bardzo optymistycznie, bo świat zaczął się od nowa, mimo, że odeszła. Trudno się mówi :)

[Deonix_]

Zadziwiająca lekkość i prostota w tym wierszu,

mimo oczywistej tęsknoty - to in plus.

 

Literówkę już MaksMara wskazała.

A co do pointy - mnie nie przekonuje,

fajnie, że niesie nadzieję, tylko...

 

Nowy początek kojarzy mi się na tyle pozytywnie,

że nie kupuję go jako sytuacji bezpośredniej po utracie kogoś bliskiego,

bez podkreślenia jakiegokolwiek cierpienia po stronie Peelki.

Zaczęcie się świata od nowa po czyimś odejściu sugeruje wręcz,

że dobrze, iż tej osoby nie ma (chyba że tak miało być?).

Osobiście napisałabym w poincie coś w rodzaju:

 

odeszłaś, a świat mój rodzi się od nowa

 

albo

 

odeszłaś, a świat mój tworzy się od nowa

 

dla podkreślenia, że Peelka przyzwyczaja się do nowej rzeczywistości,

która niekoniecznie jest dla niej pełna nadziei, perspektyw i wszystkiego, co najlepsze.

 

Przepraszam, za to, co powyżej,

zwykle nie dłubię w tak osobistych wierszach tak głęboko,

ale nie chcę być też wobec Ciebie nieszczera.

 

Pozdrawiam przyjaźnie.

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nawet nie wiesz jakie to trafne ...

 

Dziekuje ... wyrzucilam 80% tego co napisalam.

Czuje,ze wlasnie to ogolilo uczucia.

 

Siade wieczorem i podziergam te ciezsze zwrotki, zeby pasowaly do reszty

Prawda jest taka, ze budzenie sie w swiecie bez niej bylo jak budzenie w siecie bez nieba i slonca:

Czyms czego nie da sie wyrazic/wyobrazic ...

 

[karenka]

dobrze,kiedy garść dobrych chwil możemy zatrzymać,podoba mi się twój naturalizm i pozytywizm:)

[Nata_Kruk]

Niezwykła prostota słów, z dedykacją... mamie.. pozwala zrozumieć, jak ważną i wartościową osobą

była dla Ciebie.

Można by, ale wcale niekoniecznie, w ostatnim wersie... "zaczął się od nowa"... zapisać, zaczyna się od nowa, w sensie... "przyzwyczajania się" do straty, by sukcesywnie, powoli oswajać się z pustką, bo taki ból, jak wiadomo, wycisza się dłuuugo.

Pozdrawiam.

 

Edytowane 4 Października 2018 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Taka posklejana alternatywa,

Mniej elegancka, ale bardziej "prawdzilwa"

 

-----------------

Poczuć, że jesteś
chciałabym raz jeszcze.
Na sekund parę, 
choćby na chwileczkę.

 

Choć zostały ze mną 

wspomnienia bliskości

troski pełne słowa,

i matczynej miłości.

 

Obudziłam się w pustce

bez słońca, bez nieba

Odeszłaś, ja świat mój
buduje od nowa.

 

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje pięknie za komentarz

Pustki nic nie wypełni. Matka to , w końcu, ktoś w kim się rodzimy - stajemy się życiem.,

Mineło ponad 4 lata a ja, co jakiś czas,  pale się od środka ... wiem, że już tak bedzię do końca.

Pozwalam tęskocie się wylać, ale celebruje życie - wiem, że właśnie to bym od mamy usłyszała...

 

 

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje

 

Ja często wyzywam siebie do robienia tego co dla mamy było ważne. 

W jednek z ostanich kartek urodzinowych pisala

"Człowiekowi  potrzebny jest poryw i pasja - oby nie opuszczały Cię.

Zasypiaj z wesołymi myślami i jak najmniej zwątpień!"

 

.... 

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje, 

To co piszesz opisuje dokładnie to jak się czuje.

Odpisałam Deonix_ troche bardziej z serca  (ze łzami w oczach)

Oswajam się - powoli...

 

 

[Gość]

Śmierć rodzica to bardzo traumatyczne doświadczenie 

DOBRZE że pelka znajduje w sobie siłę aby zacząć wszystko od nowa 

Pozdrawiam

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Lepsza jest dla mnie ta wersja,

tym bardziej, że piszesz, iż prawdziwa.

 

Trzymaj się ciepło.

[Judyt]

"Ja świat mój buduje od nieba"dałabym na finito

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Judyt!

 

Mnie się wydaje, że zaczynam od fundamentów ... może do nieba w końcu dojdę.

[Czarek Płatak]

Smutno, ale z tlącym się płomyczkiem nadziei na jutro. Lekko, ładnie. 

Pozdrawiam 

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Czarku!