Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

.

Nie poruszę już

 

... myśli zwiędłych i słów, zostawię je

zapomnieniu

i pójdę

niewinnie

dalej, w nieznane

 

za życiem.

.

Opublikowano

Witam -  i tak należy iść nie zatrzymując się... dobry i otwarty wiersz Duszku.

                                                                                                                                                  Kolorowych  życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uświadomiłeś mi ten żal.., żal tych nie spełnionych, nie "trafionych" myśli i słów, z którymi jednak zdecydowałam się pożegnać, nie zmuszać ich dalej do spełniania.., bo chce dalej żyć - tym, co jest możliwe. Dziękuję Ci za czytanie i wczucie się w treść tej miniaturki. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem mi się coś udaje - właśnie wtedy, gdy się nie zmuszam, gdy pisząc "niewinnie idę za życiem" :) Dziękuję Ci za pochwałę i pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak :) Ja też spróbuję to zapamiętać i wcielać w życie, bo choć sama to napisałam, to jeszcze tego dobrze nie potrafię ;) Cieszę się, że Ci się spodobało i pozdrawiam uśmiechem. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci za miłe, życzliwe słowa, Waldemarze i również życzę dobrego snu. :)

Opublikowano

Przychodzi ten moment, kiedy trzeba pozostawić za sobą "zwiędłe myśli i słowa" - tak jak trzeba wreszcie wyrzucić pokryty kurzem bukiet zasuszonych róż - i pójść "za życiem". Jednak czasem tak kurczowo trzymamy się tego suszu, że krok naprzód jest niemożliwy. Właśnie jestem w takim momencie.

 

Pozdrawiam

Opublikowano

Pięknie :-)

Świetnie piszesz.

Być może napiszę coś więcej później...

Pozdrawiam duszka.

Opublikowano

Piękny. Kojarzy mi się z rozpamiętywaniem złych wspomnień. Stąd byłoby pójście dalej, za życiem, czyli de facto za czymś realnym, namacalnym, a nie zaczerpniętym z pamięci.

Tylko ta niewinność mnie nieco zbija z tropu... 

 

Więc najpewniej się mylę :)

 

Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, tym "zasuszaniem" próbujemy utrwalić i zatrzymać, to co już przeminęło... Gdy tylko dla wspomnień, nie jest to złe, ale gdy stwarzamy tym zamykającą nas w sobie iluzję, to powstaje ta "wina", którą zawarłam w słowie "niewinnie" - w stosunku do własnego dążącego do przyszłości życia i tych, którzy do niego aktualnie należą. Życzę ci stopniowego pokonywania tego stanu. :)

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje za miłe słowa, Artbook, i chętnie przeczytam to "coś więcej" :) Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci, Annie, za słowa pochwały i otuchy zarazem :) Co do proponowanych zmian, to jakoś lubię ostatnio zaczynać długim wersem, a potem "zagęszczać treść", a wielokropek potrzebuję, żeby zasygnalizować, że początek treści jest dalszym ciągiem tytułu. Ale zastanowię się jeszcze nad tym. Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, rzeczywiście - też wspomnień. Pisząc odnosiłam się do "zużytych" czy "martwych" już myśli, poglądów, ocen, wewnętrznych "stanowisk", ale jednocześnie wiedząc, że jest w tym otwartość na inne skojarzenia i ciesze się, że z niej skorzystałaś. :) Co do "niewinności" wypowiedziałam się w poprzednich odpowiedziach na komentarze, szczególnie konkretnie WarszawiAnce - zachęcam do przeczytania. Dziękuję Ci za wnikliwe czytanie i pozytywną ocenę tej miniaturki. :) Pozdrawiam.

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zanim zapytałeś nie znałam :) A teraz już trochę znam, bo zajrzałam do internetu i poczytałam trochą jej poezji. A dlaczego o to mnie pytasz?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa świetne porównania! Szczególnie z tym zakalcem mi siadło... jakiś czas temu pochowałem ponad 4letni zakwas... no nie dało się ratować... demencja go pożarła ;)  
    • @Ewelina oj jakże znane mi uczucie... może nawet proporcje mam w tą stronę zachwiane ;)
    • @Proszalny ten monolog pod lirycznego jest wielowymiarowy. Różnorodność podejmowanych tematów na pewno zaciekawia. Doszukałam się między wersami poszukiwania sensu życia i własnej tożsamości. Zainteresował mnie fragment o tym, że sztuką jest zrozumieć drugiego człowieka , gdy często on sam siebie nie rozumie...   "A teraz chodź i powiedz: kto widział mnie prawdziwego? Komu udała się ta sztuka?"   "Ta sztuka " jest tak trudna, że wątpię, aby komukolwiek się udała, być może w jakimś stopniu, ale na pewno nie w całości...   Podoba mi się motyw podróży ciężarówką i mijanych aut po drodze...Interesująca metafora życia , gdy ludzie mijają się w pędzie zbierając przywołane mandaty.  Wspomnienie o babci nastraja natomiast nostalgicznie, bo często doszukujemy się prawdy o sobie wracając myślami do naszych przodków jak byśmy chcieli coś z tej przeszłości " wydrapać"- zrozumieć i tym samym doszukać się sensu życia...   @Proszalny na pewno interesująca jest końcówka, gdzie widzimy obraz Boga , który bawi się bączkiem, będącym metaforą naszego życia. I teraz rodzi się pytanie, czy nasze żecie kończy się z chwilą, aż On sam zatrzyma to kręcenie, czy poczeka aż wirowanie zakończy się samo. Ot tak wyłania się wielka tajemnica istnienia, kóra nurtuje wielu od wieków...kto tym wszystkim " steruje" i w jakim celu... Bardzo mi się podoba Twój wiersz, bo pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi...no chyba ,że znajdzie się ktoś kto na nie odpowie...
    • @Berenika97 ta cisza wyeksponowana w wierszu jest tak namacalna, że czuje się ją wszystkimi zmysłami. Tu słowa są zbędne- jest tylko wspomnienie i pamięć i ten wiersz " pamięta". Ujął mnie spokój bijący z wersów...Nie pozostaje nic innego jak również zamilknąć...
    • @Ewelina Niech nadejdzie Dobra flauta Cicha Bez pracy Na żaglach Niech nic się Nie zdarzy Co trzebaby Nazwać
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...