Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słowiańska dusza, gorąca krew

wielkie marzenia i morze łez

z szablą do przodu to zawsze my

 lecz wspólnie działać to nie chce nikt

walczyć zdobywać wciąż żywioł nasz

kto wrogiem był pokazał czas

my romantyczną lubimy grę

lecz pozytywizm to raczej nie

 

od źródeł Łaby po dym Kamczatki 

dalej Słowianie rozdają karty

od Adriatyku po Bałtyk zimny

akcent słowiański- nie żaden inny

gdyby Słowianie jednością byli

trzy /czwarte świata by już podbili

ale niestety historii treny

wszczepiły wszystkim niezgody geny

 

jedno nas łączy- życie lubimy

dużo pijemy dużo tańczymy

zabawa dla nas to nektar duszy

do ciężkiej pracy trudno nas zmusić

często do władzy alergię mamy

 ale za wolność życie oddamy

i wtedy jednym głosem krzyczymy

dzisiaj zginiemy lub zwyciężymy

 

słowiańskie dusze gorąca krew

lubimy wszyscy zabawę śpiew

pełne kielichy muzyczne tło

a może życie to właśnie to ?

Opublikowano

Witaj  -  wczoraj czytałem i dziś -  a wniosek z tego czytanie jest taki że twierdze że jest 

to wyjątkowo widokowy wiersz - dużo w nim obrazów i akcji .

No i zakończenie super  prawdziwe - lubimy tańce muzykę śpiew  oraz pełne kielichy.

Jestem więc za wierszem Andrzeju.

                                                                                                                                                                 Pozd.                                                                                                                                                        

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję. Zgadzam się - romantyzm jest fajny, ale czasami jest to nieuleczalna choroba.

 

                                                                                                                          pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Link do lekkiej i przyjemnej piosenki:     Wiecie, to pociecha jaka ona Aż brakuje słów – pocałunek Gorzki jak dobry trunek A ona – po uszy czerwona   Mało, dwa słowa, a już śpiewa Mnie to normalnie – sami wiecie I myślicie – nic nie wiecie Krew od góry w dół zalewa   A zdanie wypowiem proste To ona jak te ptaszki ćwierka Spod oka na mnie zerka A ja z dołu w górę rosnę   Z westchnieniem na nią patrzę Tak, i mówię wiersz napiszę A nią kołysze i kołysze Niemal na stojąco zasnę   Poniósłbym ją w błękit nieba Ale właśnie w prawym oku Tak dla hecy, tak dla szoku Więcej mówić nie potrzeba   Powiem, bo nic nie wiecie Że w oko to jej wpada to wypada I nic nie poradzi, nic nie rada Tylko coś tam gada, plecie   Że ją szczypie, że ją boli Że jeden taki chłopak I tak plącze się wspak, na opak I nie wiem co lubi, a co woli   Więc się pytam tak normalnie Co się z tobą dziewczę dzieje A ona patrzy i się śmieje Cóż, powiecie, że banalnie   I tak patrzy i patrzy I mówi wnet jakby oburzona Że jednak nie, że nie ona I tak już razy ze trzy   Więc pytam o co chodzi A ona, że zapomniała – omdlewa A mnie znów krew zalewa Tak mnie dziewczę to uwodzi
    • @Waldemar_Talar_Talar niby proste a trochę rozbrajające, zwłaszcza, że nie pamiętam mojego pierwszego piwa z tatą - ciekawe, czy on pamięta...
    • @Migrena - Proustowi równy mistrzostwem jest Prus...chociaż zupełnie inny 
    • nocna rozmowa   towarzyszu mej dawnej gry w zimnej ciszy wiosło i łódź podawałeś dopokąd świt   tak rezolutny i karminowy że szafa to szafa a stół  to stół, a krzesło to krzesło    tak rezolutny i karminowy  w tej budowli - dopokąd trwa filozof czystego bytu   zdziwienie i konstatacja  z przypadku przez przypadek  nie szukaj w niej odmiany  
    • @Poet Ka   absolutnie nic mi do tego kto w czym gustuje:)   szanuje każdego kto coś wie i potrafi bronić swoich racji.   Ty dużo wiesz i masz prawo oceniać każdego jak tylko chcesz.   ja kilka lat temu dyskutowałem  na płaszczyźnie ogrodowo domowej z profesor polonistyki z UW.   na szali leżały dwa dzieła.   "w cieniu zakwitających dziewczyn" Prousta i "Piękna choroba' Jastruna.   ja stałem na stanowisku, że Jastrun napisał arcydzięło.   pani profesor zbijała moje argumenty i w dyskusji poległem.   ale po kilku miesiącach dostałem od niej maila w którym jasno stwierdziła, że ona uznaje te dzieła za równorzędne.   i tyle.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...