Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)


podał śniadanie do łóżka
i bukiet polnych kwiatów
szepnął kocham do uszka

smaczny obiad upichcił
słodkim oczkiem okrasił

kolacje  przy świecach
i czerwonym winie
potem zwyczajnie po ludzku
zakończyli dzień w łóżku

o północy udali się na spacer
późno do domu wrócili
trzymając się za ręce
czując jak każdemu  z nich
radośniej bije serce
 
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - dzięki za przeczytanie  - cieszy mnie że się spodobało.

                                                                                                                                     Radosnego dnia życzę

Opublikowano

Witaj Waldemarze,

 

Napisałeś "scenariusz" klasyczny, który zawiera w sobie elementy przeżyć większości par na Ziemi.

Bardzo mi się podoba, gdyż też porusza masę wspomnień. Różnica jest tylko taka, że już nie trzymamy się za ręce.

Na pewno nie dosłownie, bo w formie przyjaźni, jak najbardziej. Hmm...

Od siebie dodałbym tylko małą wisienkę na torcie - Teledysk, który mi w jakiś sposób pasuje do scenerii.

Nie wiem czy lubisz flamenco, ale ten kawałek to klasyka i mam nadzieję, że się spodoba. 

 

Pozdrawiam Waldemarze.

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Iwonko -  miło że zajrzałaś - za co bardzo dziękuje.

                                                                                                                        Samej radości życzę

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam serdecznie -  miło cię widzieć  - dziękuje za czytanie oraz słodziutki komentarz.

                                                                                                                                                                          Udanego ozdobionego uśmiechem dnia życzę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Dziękuję za pogłębioną refleksję.  Przesyłam serdeczności!
    • @huzarc Z wiersza wynika, że w każdym człowieku drzemie bestia, tylko nie zawsze okoliczności ją uruchamiają, i wtedy możemy uchodzić za przyzwoitych, szlachetnych, dobrych. Szereg eksperymentów społecznych potwierdziło tę tezę. Czy tego chcemy, czy nie, nosimy w sobie mrok, ponieważ nosimy w sobie emocje. A emocje, to nic innego, jak instynkty, tylko to ładnie brzmi, tak po ludzku. Kiedyś miały nam zagwarantować przetrwanie, i tylko do tego służyły. One są kodem, który odtwarza się raz po raz w Terminatorze. Myślę, nawet, że niejednym. I jeszcze przyszła mi do głowy taka refleksja - świadomość tej mrocznej strony samego siebie pozwala nam być lepszymi, bo wiemy, z czym musimy się w sobie zmagać. Natomiast utrzymywanie się w iluzji o własnej doskonałości - prowadzi do tego, że on przejmuje nad nami kontrolę, bo się nie spodziewamy ataku z jego strony. Jest jeszcze trzecia opcja - lęk. Nie chcemy nic o sobie wiedzieć. Uciekamy od pytań, co we mnie siedzi. Nie chcemy zastanawiać się nad tym, jacy jesteśmy - dobrzy czy źli. Owijamy się w rodzaj kokonu A jednak, jak piszesz -   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Diaboliczna, brutalna warstwa psychiki. Prawdę mówiąc dobro, prawdziwe, postrzegam osobiście jako doskonałą znajomość jego sztuczek, jego manewrów, jego wpływu na nas - i pozostawanie zawsze w gotowości, aby mu się przeciwstawić. Choć oczywiście koszty tej walki mogą być wysokie, ale przecież altruizm nie zawsze jest łatwy.  
    • @Berenika97 Tak. Proces alchemiczny ma niesamowitą nośność poetycką. Ukłony.
    • @Leroge   "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam. 
    • @Bożena De-Tre Wszystko co ważne znajdzie swoją drogę, chciałbym wierzyć.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...