tyle życia

[Wojciech Bieluń -Targosz]

zniewolony przez sen
do  granic wstrzymania oddechu
pokonany na progu wyzwolenia marzeń
myślisz że otwierasz drogę
do widocznych znaków przyszłości
schowanych za cyferblatem zegara
nieodmierzającego niczego
prócz kolejnych wątpliwości
znaczysz niewiele w krwioobiegu istnienia
choć starasz się podążać w tym samym kierunku
nie wiesz gdzie wsiąść i gdzie wysiąść
szukasz sposobu do szaleńczej ucieczki
poza tło obrazu
które znasz na pamięć zrezygnowany
że nie masz się komu poskarżyć
na najwyższe trybunały niebieskie

tyle życia ile dostajesz w łasce
 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Wojtku - ciekawe spojrzenie na świat - dużo znaków zapytań - no ale tak wygląda czasem życie.

                                                                                                                                                                                           Pozd.

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję  że przeczytałeś i napisałeś parę słów. Pozdrawiam

[Maria_M]

Daję serducho, bo piękne słowa. Każdy w życiu ma podobne momenty przemyśleń. Odczytuję, że podmiot liryczny dopadł właśnie taki moment rozczarowań, zagubienia, zwątpienia, bezsiły, rezygnacji. I mam nadzieję, że to tylko chwila i przejdzie, stanie ponadto. Kiedyś tak napisałam w wierszu pt. Na zakręcie

„spojrzał przed siebie, prosto w słońce,

sił nabrał nowych dalszej podróży

toż życie przecież się nie kończy.”

Pozdrawiam

Maria

 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję za komentarz, ale to nie jest mój stan duchowy w tej chwili. To stan emocjonalny w czasie pisania. Pozdrawiam