Życie jest piękne

[Maria_M]

Z dnia na dzień płyną, umykają chwile,

pożółkłe zdjęcia wygładzasz palcami,

znajome uśmiechy, spojrzenia, słowa,

dzisiaj jeszcze  były, dzisiaj poznikały.

 

Przychodzą następne, wabią kolorami,

obłoki patrzą, mierzą światłem kroki,

wiatr drzemie za miedzą, albo z hukiem wali

w gradowe strugi, deszczu liże stopy.

 

Dwie lub trzy chwile młodość była z tobą

dalej gdzieś krąży, pośród innych ludzi,

czy zapuka jeszcze, czy serce już studzi

na powitanie czasu minionego?

 

Z dnia na dzień płyną, umykają chwile,

chciałbyś zatrzymać, starasz się.Czy możesz?

I w końcu w zgodzie z naturą wszechświata

pozwalasz uciekać, schylasz kark w pokorze.

 

16.08.2018r.

 

 

Edytowane 17 Sierpnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Owszem, jest :)

 

Ale - wybacz mi - wiem, że temat narzuca pewną narrację,

lecz momentami Twój wiersz trąca tak sztambuchowym banałem, że aż mnie odrzuca.

Są tu fajne, oryginalne sformułowania, ale jakoś giną wśród frazesów.

 

Nie przejmuj się tym zbytnio,

bo może tylko ja mam takie odczucia odnośnie tej formy przekazu.

 

Pozdrowieństwa :))

 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlatego dałam do warsztatu. Bardzo dziękuję za obiektywne spojrzenie na słowa, właśnie na to czekałam. Nie przejmuję się, tylko jeszcze raz podejdę do wiersza.

Pozdrawiam :)))

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... jakby to sito było między palcami, ale to nie o to chyba Ci chodzi?
zostawiłbym "pomiędzy palcami" chociaż to jest tez oklepane
po drugie sito to urządzenie do oddzielania od siebie obiektów o małych i większych wymiarach
co przeleciało przez sito jet nieważne, dla mnie jest ważne co w nim zostało, a tu ani słowa o tym.

 

Natomiast powyżej odczytuje że deszczu liże stopy.

to "innych" wydaje się niepotrzebne.

schylasz grzbiet/kark w pokorze
ostatnia zwrotka jest najlepsza wymieniłbym tylko to jedno "się" na rzeczownik.

 

Pozdrawiam

Edytowane 16 Sierpnia 2018 przez 8fun (wyświetl historię edycji)

[Marlett]

Nie chcę powtarzać się komentarzem ale zgadzm się z 8fun.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Marlett dziękuję  za czytanie, uwagi do wiersza miłe widziane.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiatr

i z hukiem wali w gradowe strugi, i deszczu liże stopy,

to miałam na myśli /widziałam,

przez sito czasu pomiędzy palcami / chodzi mi o to, że to co dobre, piękne, smutne, nieprzyjemne- wszystko przeleciało pomiędzy palcami, a na sicie czasu dalej jest człowiek, a chwile przeleciały. Tak to rozumiem, ale można oczywiście zapisać inaczej, jeszcze pomyślę.

Bardzo dziękuję za wnikliwą analizę, ostatnia propozycja super trafna.

pozdrawiam :)

[Gość]

Piękne, świadome spojrzenia człowieka na życie.., i próba pogodzenia się z nim, jego przemijaniem, próba kochania go, mimo wszystko. Tak to odbieram. :)

 

Mam tylko dwie propozycje małych poprawek, które według mnie zharmonizowałyby nieco odcień wypowiedzi: w drugim wersie pierwszej zwrotki "przez sito życia" i w ostatnim wersie wiersza "spuszczam wzrok w pokorze".

Pozdrawiam :)

Edytowane 16 Sierpnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. Właśnie to PL chce przekazać. Czytasz w myślach.

Spuszczasz wzrok - podoba mi się.

Pozdrawiam :)

[Maria_M]

Aleksandro, pięknie dziękuję :)

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

umykają ulotne uśmiechy - masło

umykają bo są ulotne

np. szybują szybujące szybowce

 

przez sito czasu

z dnia na dzień

umykają chwile,

uśmiechy, spojrzenia i słowa,

dzisiaj jeszcze  były, dzisiaj poznikały.

Edytowane 16 Sierpnia 2018 przez 8fun (wyświetl historię edycji)

[8fun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

zmieniłbym zaznaczone "płyną"  na inny czasownik którego nie ma w tekscie

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trochę zmieniłam, zerknij proszę :)

[Maria_M]

W powyższym wierszu starałam się uchwycić myśl nurtu poezji egzystencjalnej reprezentowanej przez Daniela Naborowskiego i Mikołaja Sępa Sarzyńskiego w nawiązaniu do ks. Koheleta i znanych słów „Marność nad marnościami i wszystko marność” z pierwiastkiem własnego spojrzenia na podjęty temat.

To tak dla przybliżenia sensu i przesłania. 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zerkam i (jak dla mnie) jest lepiej, dużo lepiej.

Uwypukliłaś metaforyczność i ciekawe obrazowanie,

puenta wybrzmiała jakby silniej i nośniej.

Ale ten styl poezji egzystencjalnej jest chyba niemój, 

czuję się niepewnie oceniając Twój wiersz, mam wrażenie, że jestem niekompetentna.

 

Tak czy inaczej - uściski :))

 

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz, wcale nie twierdzę, że jest super, to tylko nieudolne moje próby.

Jakby nie było Dziękuję :)

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

@8fun pięknie dziękuję:)

chociaż nie jestem do końca przekonana niektórych wersów.

[PraKtyczna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piers do przodu i do tablicy! 

Czasem jest ciezko, ale lata i chwile tez ucza cieszyc sie z rzeczy na pozor byle jakich

 

... co nie zmienia faktu, ze czasem sie czlowiek poczuje jak pobity przez zycie...

 

<3 

 

Edytowane 20 Sierpnia 2018 przez PraKtyczna (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za podobasię.

Na rzeczy, na które nie mamy wpływu, musimy w końcu z pokorą się zgodzić.

A życie przynosi różne niespodzianki, mimo wszystko jest piękne!

<3 hej!

[Maria_M]

@Mateusz dziękuję:)