Od rana Ty

[Gość]

.

Od rana Ty ..

 

.. i już

po same brzegi

napełniam serce posłuszeństwem, niech brzmi

w nim cisza

radosnego wsłuchiwania

i nagle

bez wahania -

 

pierwszy krok.

.

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam  - coraz bardziej podoba mi się twoje pisanie - twoje wiersze są delikatne i zmysłowe -  tak trzymaj.

                                                                                                                                                                               Zbawiennego cienia życzę

                                                                       

[Gość]

Dobrze, postaram się. :) Takie komentarze jak twój będą mnie do tego na pewno motywować. Ucieszył mnie, dziękuję i życzę przyjemnej ochłody. :)

[Gość]

Taki bunt (w "dobrej sprawie") tez należy do posłuszeństwa, Jacku :) Jak długo na świecie spotykamy dobro i zło, tak długo będzie do posłuszeństwa należeć i służenie i bunt. Jednak decydujące jest komu/czemu i przeciwko komu/czemu.

Każdy z nas, prostych ludzi o tym codziennie i to wielokrotnie decyduje. Dziękuję CI za czytanie i inspirujące  przemyślenia :)

[Gość]

Wierzę w to, że to imię usłyszy czytelnik moejego wiersza sam w sobie, a nawet uważam, że powinien sam je usłyszeć, czy rozpoznać, jeśli jest już do tego gotowy, czy na to otwarty. W "sprawach najwyższych" powinniśmy być jak najbardziej wolni, bo ich nie da się podyktować ani narzucić. Ty je usłyszałeś , prawda? :)

[Alexandra O.]

Nic dodać, nic ująć dobry wiersz. Pozdrawiam

[Gość]

Nawet nie wiesz jak mnie cieszy takie scharakteryzowanie  mojego wiersza! Dziękuję i milo pozdrawiam :)

[Czarek Płatak]

Za Olą. Dobry wiersz. Urzeka mnie Twój subtelny minimalizm. Pozdrawiam, chciałem napisać gorąco, ale zwiewnym zefirem będzie chyba lepiej :) 

[Gość]

Pięknie napisałeś, ten zwiewny zefirek o pranku bardzo dobrze mi zrobił. Dziękuję i miłego dnia :)

[Nata_Kruk]

Duszko, dopiero Twoja odp. na post Waldka, oświeciła mi rozum co do słów... "pierwszy krok".

Zastanawiam się tylko, czy na pewno bez wahania... to dłuższy temat byłby, więc nie zaczynam.

Słowo "posłuszeństwem", akurat w tym  zdaniu, uparcie kojarzy mi się, z 'uległością', wręcz poddaństwem...

już sama nie wiem, może upał za bardzo mi dokucza...

Pozdrawiam.

[Gość]

Cieszę się, że mój wiersz cię zajmuje, budzi myśli, a nawet wątpliwości... Wiesz, chyba o to mi i moim wierszom  chodzi, żeby tak działać - poruszać czy nieco rozbudzać wnętrze czytelnika. Oczywiście są osobiste i przez to subiektywne, bo chyba każda poezja taką jest. Zdaję sobie sprawę, że nie każdy zgadza się z moim przesłaniem, czy potrafi je przyjąć, ale ja tego nie oczekuję,  mi wystarczy, że go trochę  poruszy. Z ciekawością czytam te poruszenia, też twoje. Dziękuję :)