złoty obłok

[Wojciech Bieluń -Targosz]

wydaje mi się że stoję
pod parasolem złotego obłoku
że mogę sięgnąć po złoty pył
teraz
za miesiąc
przed końcem

zawieszony w symbolice zegara
nie jestem pewny
czy nie jest natręctwem
wobec innych
odkrywanie co było utajnione
na początku
miesiąc temu
wczoraj

spojrzenie sobie w twarz
zawsze wymaga przestrzeni

Bończa sierpień 2018

[Gość]

To, o czym według mnie piszesz, to dar, który masz.., a każdy dar jakby zobowiązuje, bo jest wezwaniem do użycia go, oczekuje tego i nie daje spokoju... Jednak najczęściej chyba musimy się jeszcze nauczyć go właściwe i z umiarem używać - dla dobra świata oraz ludzi i do tego czasu jesteśmy w rozterkach.

 

Piękny wiersz, który nie narzuca zawartej w nim prawdy, a pozwala czytającemu ją też samemu odsłaniać.

Odrobinkę przeszkadza mi abstrakcyjne słowo "symbolika" i wolałabym jakieś inne, bardziej obrazowe w to miejsce, ale może się mylę.

Pozdrawiam :)

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję za słowa, są jak miód na serce.