W moim domu nie wolno z niej kpić

[Waldemar_Talar_Talar]

W moim domu każdy do woli może 
mówić śpiewać malować i rzeźbić 
o niej - ba nawet śnić 

Ale nikomu - nawet gościom nie wolno 
z niej żartować wyśmiewać się 
ani kpić 

Bo  swój dom zbudowałem na 
fundamencie którego ona jest 
najważniejszym spoiwem 

Spoiwem posiadającym wielką moc 
która ciągle upiększa i rozjaśnia sobą 
nie tylko jego pokoje 

Lecz każdego kto w nich  mieszka
i to nie tylko od wielkiego Święta 
ale każdego dnia

Edytowane 1 Sierpnia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Alexandra O.]

Czyżby miłość? Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  dokładnie tak -  dzięki że mimo upału zajrzałaś.

                                                                                                                      Chłodu i uśmiechu życzę

[Alexandra O.]

W największym mrozie bym ją rozpoznała. A propos, poprawiłam wiersz tak jak to mi zasugerowałeś. Bez powtarzania. Dziękuję. Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Waldku, zakładam, że piszesz o swojej/peela drugiej połowie, lub o uczuciu, jakie pomiędzy nimi jest

i jeśli bronisz tego, bo jest ważnym spoiwem, chwalę gest.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To "ja" niepotrzebne, dalej masz, zbudowałem, w domyśle - ja - peel

dla mnie, lepiej by brzmiało, lecz każdego domownika.... bo nie chcesz chyba głów jegomościom odcinać... ;)

To tylko luźne propozycje, zrobisz jak uważasz.

Pozdrawiam.

Edytowane 1 Sierpnia 2018 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - tak to wiersz o moim domu i tych którzy w nim mieszkają czyli małżonka syn i ja.

Twoje uwagi są słuszne więc poprawiłem co nie co  - dziękuje za nie i za czytanie.

                                                                                                                                                                                             Udanego wieczoru życzę