jomjest Opublikowano 29 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 29 Lipca 2018 Życie jak katedra zimna, szeroka, Kto ją zbudował tak piękną dla oka, Te ściany z betonu szarego odlane, A na nich wspomnienia odmalowane, Tych ludzi co w życiu poznałem wielu, I złych już dawno schowałem w cieniu. Ci dobrzy farbą mych myśli stworzeni, Będą w katedrze przez dlugie wieki. Lecz kilka osób sztuką inną stworzona, A pamięć o nich nie będzie mierzona. Dłutem miłości na ścianie rzeźbieni, I oczy stworzone z drogich kamieni. Oni w katedrze zostaną do końca, Gdy już ostatni zachód zastanie słońca.
Mr._Żubr Opublikowano 29 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 29 Lipca 2018 Aż się chce znowu zapuścić długie włosy, założyć glany i... No nie, straszna Częstochowa, pozdrawiam.
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 29 Lipca 2018 Zgłoś Opublikowano 29 Lipca 2018 Witam ponownie - tu też nie wesoło - wręcz przeciwnie. Pozd.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się