***(Bez tytułu)

[poeta2000]

On był jej Bogiem,
ona jego prorokiem.

To co czynił
przemawiało przez nią,
co myślał
było jej słowem.

Bez niej stanowił
jedynie nicość w próżni,
bez niego była
głosem szaleństwa.

Złączeni na wieki
w zamyśle i
prawdzie.


8.12.2004r.

[Gość]

Wiersz jest pewnego rodzaju psalmem, w którym odnajduję autentyczne wyrażenia i określenia często używane przez wielu autorów.To , co ukazałeś pod ich znaczeniami to wspólna kwestia istnienia dwojga ludzi.Wiersz czyta się lekko lecz swoja lekkością wywołuje budujące wrażenie moralności.Moją jedyną uwagą jest to , że powinieneś zapisać nieco inaczej ostatnią zwrotkę : w zamyśle i prawdzie.
konsolidowałaby wówczas z układem wiersza i I zwrotką ale to tylko moja sugestia ;-).Pozdrawiam

[poeta2000]

Myślę, że trafna uwaga... Poprawiał tu nie będę, by każdy miał szansę dojżeć błąd ale w oryginale z pewnością to zmienię. Serdecznie dziękuję i pozdrawiam...

[Gość]

Przecież o to tu chodzi , byśmy pomagali sobie wzajemnie dostrzec niektóre zawiłości , to była tylko moja propozycja .Pozdrawiam