Jak ja kocham życie

[Dawid Rzeszutek]

ciągnę za sobą toboły 

 stare graty

doświadczenia 

i wspomnienia

 

droga kaleczy stopy 

grady walą po łbie 

jakby dziennikiem za karę 

lekcja życia trwa

 

moje upadki

przecież skakałem na główkę

i wracałem po drabince 

zaradności i uporu 

 

a wzloty

przecież fruwam jak bocian

tam i z powrotem 

 jestem wszak polakiem 

 

nie wiem czy będą potrzebne 

te starocie na linii mety 

czy przydadzą się w życiu 

nazbyt jestem sentymentalny

 

płaczem dziecka  je pożegnam 

gdy św. Piotr powie bym je zdał

dodając że tu ci ich nie potrzeba

 

jak ja kocham życie

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Dawidzie  -  czytałem wczoraj robię to dzisiaj - TYTUŁ WSPANIAŁY - ja też kocham życie...

A jak tam będzie nikt z nas nie wie  bo niby skąd.

W moim mniemaniu  ostatnia zwrotka nie potrzebna - ale to tylko moje myślenie.

Pisz dalej szukaj - tyle w około pięknych zdarzeń i obrazów.

                                                                                                                                                            Pozd.

[Dawid Rzeszutek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Waldku,

Cieszę się, że czytasz i mam nadzieję, że masz pozytywne wrażenia. Tak, to prawda nikt tego nie wie, co zobaczymy po śmierci. 
Obrazów i zdarzeń zawsze jest wokoło sporo i warto o nich pisać - tak też zamierzam...

Jeśli chodzi o ostatnią zwrotkę, to nie obraź się, ale ją zostawię... Tak jakoś czuję, że uzupełnia całość wizją ostateczności i jednocześnie możliwości, bo przecież nikt nie wie, co tam po śmierci jest.