Wspomnienie "taniego" Gigolo

[Dawid Rzeszutek]

Sprzedając spotkanie ze mną,
nigdy nie żądałbym zbyt wiele,
najwyżej bukiet uśmiechów przypadkowych
i serię mrugnięć okiem spontanicznych.

Wystarczy, że usta twoje wciąż
prowadzą wymianę... zdań
i oczy wpatrzone masz w moje,
a twoja konwaliowa kokardka na szyi 
uspokaja moje stukoczące serce.

Zapragnąłem wschodów we dwoje.
Poczułem dreszcz, który falami odbierał oddech.
Droga do Ciebie zmęczyła odporność,
lecz strach nie rozgościł się w sercu.
Powiedziałem Ci szczerze: upajam się Tobą.

To ze mną spotkała się dama delikatna,
co trzęsła rzęsami i pudrowała policzki.
Kobieta, która była chłodna jak grób,
co duszę chciał pożreć razem z ciałem.
Ten chłód zaciągnął mnie do jej łózka.

Doznawszy ekstazy niemal świętej
i unosząc się w odczuć stratosferę,
zapomniałem, że płaciła mi za spotkanie
tylko nienamacalną walutą, której
nie sposób zabrać ani zapomnieć.

Zostałem ze wspomnieniem nocy
i wieczora, które jakby porwały mnie
na skraj przepaści z pytaniem,
czy skoczysz?
Nic nie mówiąc — Skoczyłem.

 

Pytanie - czy coś tu zgrzyta, czy coś rażąco wybiega poza granice ?

Edytowane 22 Czerwca 2018 przez Dawid Rzeszutek (wyświetl historię edycji)