Historia edycji

@KOBIETA A jeśli powiem, że tak? Nie pozwalam sobie na prawdziwą bliskość z żadną kobietą. Przytulam słowem lub ramieniem, kiedy widzę, że tego potrzebujecie. Kiedyś wpadła mi myśl, że chciałbym być zakonnikiem, ale nie eremitą. No to jestem - trzeba uważać na marzenia, bo mogą być przepowiednią. Ale wiersze o kobietach piszę dla Niej i tych, które nie chcą za wiele, ale pragną. Bóg jest w nas i miło mi dzielić się Nim z Tobą. "On" nie jest zazdrosny, bo jest kobietą, matką, miłością nie oczekującą wzajemności. Jutro wrzucę wierszyk o Nim/o Niej, dzisiaj będą mniej poważne :-))   

@marekg Dodatkowe punkty za Dark Side of the Moon.

@Mateusz     Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. 

@Perykles Leje się strumień aż furczy. Dużo ciekawych myśli, ktoś zaleciłby pewnie czyszczenie wiersza z obfitości i ornamentów, ale wyczuwam autentyzm przeżycia, a to ważny parametr, przy którym technikalia mniej ważą.   Produkcja mięsa jako antidotum na ból egzystencjalny? Może zadziałać!  

Bez myśli patrzę na czarne niebo. Leżę na czarnej ziemi, obok niego. Trupa. Ta krew mi znajomą była. Pamiętam jak w podróży zanim się zabiła, Chęć spokoju, taka niewinna, Było dobrze, ale gwałtem inna  Walka opanowała serce. Więc się wybiła przeciwko męce. Takie myśli też były moje, dziś już szaleńcze. Przeciwko męce, a teraz męczę Los moich przyjacieli powstańców.