Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Świetne.
Prosty obraz dający Czytelnikowi pole do popisu i uruchomienia wyobraźni.
Nie będę pisał więcej - niech inni też to poczują. :)

Ale mam zastrzeżenie. Trudno zaróżowić strumień jednym płatkiem.

pozdrawiam
Piotr

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jeżeli to rzeczywiście jeden płatek zaróżowił strumień
(nie mam nic przeciw temu - podoba mi się ten pomysł),
to haiku powinno być bardzo delikatne - "gwałtowny podmuch"
wg mnie nie pasuje.
Oprócz wyciszenia przydałby się wyraźniejszy zoom na płatek:

(coś*) > strumień > płatek

To "coś" powinno być albo większe od strumienia, albo bardziej odległe.

chodzi mi mniej więcej o coś takiego:

wietrzyk od sadu --
strumień zaróżowił się
płatkiem jabłoni


A teraz Ty. Obie części haiku powinny zawierać obserwacje dotyczące
tej samej chwili. Może ona być długa, ale nie może być tak, że czasowo
obrazy na siebie nie nachodzą. Przy odrobinie złej woli ;-) można przyczepić
się do powyższych wersji mówiąc, że najpierw był wiatr, a potem
płatek zaróżowił strumień. Trzeba to haiku tak napisać, by jednocześnie wiał
wiatr i strumień był różowy.

czyli

wietrzyk od sadu --
strumieniem płynie
płatek jabłoni


ale po twojemu, bardziej kolorowo


Powodzenia,
Grzegorz
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kłamczuszek ;-) Tych płatków było więcej.

I co? Chcesz to tak zostawić? Dzika jabłoń nad strumieniem - taki widok - a ja tu kombinowałem jak puścić strumień wzdłuż sadu ;-)

Pozdrawiam,
Grzegorz
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kłamczuszek ;-) Tych płatków było więcej.

I co? Chcesz to tak zostawić? Dzika jabłoń nad strumieniem - taki widok - a ja tu kombinowałem jak puścić strumień wzdłuż sadu ;-)

Pozdrawiam,
Grzegorz
Jedyne co przychodzi mi do głowy to;

gwałtowny podmuch
strumień zaróżowił się
dziką jabłonią

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...