rozmyślanie wśród kropel deszczu

[Johny Gmatrix]

deszcz mały
raz większy
na ziemię pada

 

ławka
ja na niej rozmyślam
a wkoło tłumy wiernych
procesja wszak święto

 

maszerują jak żołnierze
w szyku bojowym
spowolnionym

 

o czym myślą
czego pragną

nie wiem

 

próbuję zanurzyć się w głębiny 
umysłu istot chwalących
najwyższego

 

docierać do zakamarków świadomości
i nie wiem czy to wierni 
czy tylko pokaz

 

zakłamanie uśmiech
ironii skrywa się 
pod maską człowieczeństwa
czy istotne to co myślą ?
czy wierzą w to co wierzą ?

 

błądzę pośród cieni
wokół czarnych postaci
ja sam

 

i tylko cisza
woła prawdą
 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ten początek mnie zastanawia.

Powiedziałabym raczej: "raz deszcz mały, raz większy na ziemię upada",

chyba że oboje  inaczej ten "raz" rozumiemy.

 

Ciekawy temat poruszasz w wierszu,

dużo tu refleksji nt. hipokryzji i poznania istoty wszechrzeczy,

że się tak górnolotnie wyrażę.

Podoba mi się  emocjonalność i chaotyczna konstrukcja tego tekstu,

bądź co bądź wg mnie celowa i przemyślana, choć momentami - dla mnie- jest to zbyt dosłowne.

 

Nie wiem, czy zgadzam się z Peelem i podzielam jego postawę

i w jakim stopniu ewentualnie mogłabym mu rację przyznać,

ale wiem, że to dobry wiersz i cenię sobie takie teksty.

 

Pozdrawiam :)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cześć, Johny. Deszcz, deszcz

 

i Peel  jakby w jaskini, choć na ławce. Ludzie obok - tak, jakby za szybą. Wiesz to objaw ogromnego smutku, tak widzieć świat -  inny niż się jest samemu. 

Wrócę jeszcze do tych cieni. Platon - to mi przyszło do głowy. Pozdrawiam. 

A i jeszcze. Peel odizolowany, ale ma poczucie własnej wartości, nawet:

trochę patrzy z ironią na miotający się tłum, choć o miotaniu się (w sposób jednoznaczny) nie napisałeś. Pozdrawiam Justyna. 

[Johny Gmatrix]

witajcie moi drodzy...może opowiem jak doszło do napisania tego wiersza...

Otóż pewnego dnia siedziałem na ławce w pewnej alejce w pewnym mieście.

Zegar kościelny wybijał godzinę osiemnastą. Przed wejściem zebrał się tłum wiernych ze sztandarami i innymi flagami, wszak był to dzień Bożego Ciała.

Sposób poruszania się i zachowanie tłumu dawało do myślenie to com w wierszu opisał. I wtedy padał deszcz, raz duży raz mały, na zmianę, a ja siedziałem na ławce pod drzewem. 

Edytowane 12 Maja 2018 przez Johny Gmatrix (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

No, No, piękne rozmyślania i piękny wiersz.

Pozdrawiam

[Johny Gmatrix]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to ino smutna rzeczywistość. Modły na pokaz wielu pokazuje

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. To tzw. hipokryzja. Obecnie powszechna nie tylko w kościołach.

[le_mal]

o czym myślą
czego pragną

nie wiem

 

dalej piszesz;

 

zakłamanie uśmiech
ironii skrywa się 
pod maską człowieczeństwa
czy istotne to co myślą ?
czy wierzą w to co wierzą ?

 

 

Brakuje merytorycznego związku w poszczególnych strofach.

:))))))))))))

Zastanów się nad tym .:))))))))))

[Johny Gmatrix]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za wskazanie niedociągnięć..Jednakże zdania w tym temacie są podzielone... i też nawet gdyby rzeczywiście coś bym musiał zmienić, to za późno... wiersz od lat w książce krąży po Polsce.

Pozdrawiam.